ตอนที่ 2086 หมอปีศาจ ไป๋เมี่ยนหลัง

สุดท้ายหลินมั่วก็ไม่ได้พูดความลับการฟื้นฟูจุดเลือดลมออกมา

เขาหาโอกาสก่อนจะเปลี่ยนเรื่องพูดไปดื้อๆ

คนอื่นๆ ต่างรับรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ควรพูดถึง หลังจากที่พวกเขาหยอกล้อกับหลินมั่วแล้วก็ไม่มีใครซักไซร้เขาอีก

เรื่องที่ถูกจู่โจมก็ได้ยินมาจากปากใครหลายคน

สมาคมพันธมิตรทางการแพทย์เริ่มลงมือแล้ว ส่วนเรื่องราวต่อจากนั้นเป็นอย่างไรยังไม่มีใครรู้

แต่ยังไงคนพวกนั้นก็ไม่มายุ่งกับพวกเขาอีกต่อไป

เรื่องนี้เป็นไปตามที่หลินมั่วคิดเอาไว้ไม่มีผิด

คนที่กล้าเข้ามาก่อความวุ่นวายที่เมืองจิง ไม่มีทางที่จะจบสวยอย่างแน่นอน

หลายวันมานี้หลินมั่วเองก็ไม่มีเรื่องอะไรให้จัดการ

เขาจึงเริ่มทำการตรวจคนไข้ที่หุยชุนถัง

ฝีมือทางการแพทย์ของเขาเป็นที่เลื่องลือ แค่เขาลงมือรักษา ไม่ว่าโรคอะไรก็หายขาด

หลังจากที่ชาวบ้านได้บอกต่อๆ กันถึงฝีมือการรักษาของหลินมั่ว ทำให้นับวันก็ยิ่งมีคนรู้มากขึ้นเรื่อยๆ

และคนที่มารักษากับเขาก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน

คนไข้ที่มารักษาในหุยชุนถังมีผู้รากมากดีจากตระกูลร่ำรวยรวมอยู่ด้วย

และพวกเขาเหล่านี้ก็เป็นฐานกำลังชั้นดีที่จะช่วยให้หลินมั่วแข็งแกร่งขึ้นในเมืองจิงวันข้างหน้า

แต่ว่ายิ่งเขาแข็งแกร่งมากเท่าใด ศัตรูของเขาก็ยิ่งไม่พอใจ

เช่น คนของญี่ปุ่น

กวาเถียนอิงนึกถึงเรื่องที่มาเมืองจิงในครั้งนี้แต่ไม่สามารถจัดการกับหลินมั่วได้

อีกทั้งลูกน้องของเธอหลายร้อยคนต้องมาตายจากไป

เธอรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก

และยิ่งวันนี้เธอได้เห็นหลินมั่วอยู่อย่างสงบสุข และได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ

เธอก็รู้สึกโมโหจนต้องตบโต๊ะเพื่อระบายความโกรธ

“จะไม่มีใครจัดการคนแบบหลินมั่วได้เลยงั้นเหรอ”

นายแพทย์อาสุโสระดับประเทศที่ยืนอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นท่าทางเธอแบบนั้น พวกเขาจึงพูดแนะนำเธอ

“คุณอิงใจเย็นๆ เถอะครับ ยังไงซะพวกเราก็อยู่ที่เมืองจิง หากเราต้องการที่จะจัดการกับหลินมั่ว เราจำเป็นต้องมีแผนการที่รัดกุม”

“ผมเห็นด้วย ต่อให้คุณอิงจะฆ่าหลินมั่ว ตัวคุณเองก็ไม่สามารถออกจากเมืองจิงไปได้หรอก”

เหล่านายแพทย์ที่อยู่ด้านหน้ากำลังพูดแนะนำเธอ แต่ภายในใจของพวกเขากำลังต่อว่าเธออย่างไม่หยุดหย่อน

ต้องบอกก่อนว่ากวาเถียนอิงเป็นคนส่งกองกำลังจลาจลเพื่อโจมตีหุยชุนถังตอนกลางวันแสกๆ

ทำเอาพวกเขาตกใจกลัวกันมารอบหนึ่งแล้ว

ตอนนี้พวกเขาและเธอก็ยังอยู่เมืองจิง แต่เธอยังกล้าที่จะก่อเรื่องที่นี่

ช่างไม่กลัวตายเลยจริงๆ

อีกอย่างหากว่ากันตามหลักเหตุและผลแล้ว พวกเขาก็เหมือนกับคนที่ลงเรือลำเดียวกัน