ตอนที่ 2168 หั่วหวามาถึง

หลินมั่วกินยารักษา พลังงานทั้งหมดไหลเข้าสู่ร่างกายเขา

อาการบาดเจ็บของเขาถูกระงับไว้ในขณะนี้ และแม้ว่าผิวของเขาจะดูแย่ลง แต่ก็ค่อยๆ มีสีขึ้น

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือแม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ดูเหมือนว่าจะมีกระแสน้ำอุ่นไหลผ่านแขนขาของเขา

เพราะเซวียอู่เยี่ยอยู่ข้างๆ เขา

หลินมั่วไม่ได้สนใจเรื่องอาการผิดปกติของร่างกาย

“ขอบคุณอู่เยี่ยที่ช่วยรักษา”

เซวียอู่เยี่ยโบกมือให้กับคำขอบคุณของหลินมั่ว

“ไม่ต้องเกรงใจ รู้สึกอย่างไรบ้าง?”

“ดีขึ้นมาแล้ว”

เวลานั้นทั้งสองคนเผชิญหน้ากัน

ผู้อาวุโสของประเทศวาโกกุก็เดินมาด้านหน้าลูกศิษย์ของตนเพื่อกันไว้

ขณะเดียวกัน ก็แกล้งทำเป็นบอกให้คนที่ลงมือขอโทษหลินมั่ว

แต่เหล่าลูกศิษย์พวกนี้จะยอมก้มหัวให้หลินมั่วได้อย่างไร

เมื่อได้ยินผู้อาวุโสว่ากล่าว พวกเขาก็ส่งเสียงในลำคอก่อนจะเบือนหน้าหนี

“ขออภัยด้วยนะครับ คุณหนานกง อู่เยี่ย”

“ไอ้เด็กพวกนี้โดนตามใจจนเคยตัว ดูสิ ตอนนี้ห้ามอะไรไม่ได้แล้ว”

หลังจากพูดจบ ทุกคนก็แสร้งทำเป็นเศร้าและส่ายหน้า

หลินมั่วและคนอื่นๆ รู้โดยธรรมชาติว่าพวกเขาแค่แสดง

ผู้อาวุโสจะไม่รู้อุปนิสัยของลูกศิษย์ของเขาได้อย่างไร?

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเพิ่งปรากฏตัว

หลินมั่วไม่อาจละสายตาได้เลย

ทุกอย่างเงียบไปชั่วขณะหนึ่ง

หนานกงจิงเลวี่ยออกหน้า

“ต่างเป็นคนวัยรุ่นกันทั้งหมด ความเป็นเด็กและกระตือรือร้นคือธรรมชาติของพวกเขา”

“ให้เรื่องมันจบแค่นี้เถอะ แต่ก็ขอให้คุณช่วยอบรมศิษย์ของตนเองด้วย”

“อย่างไรเสียคนที่อยู่บนเรือก็ล้วนเป็นแขกของผม”

“ดังนั้น ขอให้รักษาหน้าผมด้วย”

“หากเกิดปัญหาอะไร วันหน้าค่อยจัดการก็ยังไม่สาย”

พูดจบ คนประเทศวาโกกุก็วางแผนจะจัดการ

เห็นได้ชัดว่าหนานกงจิงเลวี่ยไม่พอใจที่ลูกศิษย์ของเขาทำร้ายคนอื่นเมื่อครู่นี้

เพียงแค่คำพูดไม่ได้ตรงขนาดนั้น

เมื่อบรรยากาศเริ่มดูแปลกๆ

เรือสำราญแปลกๆ ก็มุ่งหน้าเข้ามา

ยังไม่ทันที่เรือจะเข้ามาประชิด