ตอนที่ 2176 ซ่านโส่วของตระกูลไป๋

แม้ว่าหลินโม่จะไม่ค่อยรู้เรื่องดาบของประเทศวาโกกุมากนัก

แต่เขาก็รู้วิธีฝึกฝน

เมื่อพูดถึงการฝึกใช้อาวุธ พวกเขาชอบดาบเป็นพิเศษ

แน่นอนว่ายังมีอาวุธอื่นๆ อีก แต่ก็มีน้อยมาก

เพื่อมุ่งสู่วิถีที่แข็งแกร่งที่สุด

พวกเขาไล่ตามความเร็วของการชักดาบและการเคลื่อนไหวจนเกือบจะสุดขีด

นอกจากนี้ เทคนิคการฆ่าที่เห็นได้บ่อยสองอย่าง แต่ยังเป็นเทคนิคการฆ่าที่ใช้งานได้จริงที่สุดก็ถูกพัฒนาขึ้นด้วย

นั่นคือการชักดาบ และการฟันกลางอากาศ

ทักษะศิลปะการต่อสู้ทั้งสองนี้มีลักษณะที่เหมือนกัน นั่นคือก่อนที่จะแกว่งดาบ จะต้องสะสมความแข็งแกร่งก่อน

ในขณะเดียวกัน เขาก็ใช้กำลังทั้งหมดเพื่อไล่โจมตี

ดังนั้นเมื่อคู่ต่อสู้ย่อตัวลงและเริ่มสะสมความแข็งแกร่ง

หลินมั่วจึงรู้ถึงตัวตนของเขา ว่าเป็นนักสู้จากประเทศวาโกกุ

แน่นอนว่านักดาบทองคำรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว

แต่ในความเห็นของเขา ชายตรงหน้าคือคนที่สมควรตาย รู้ตัวตนของเขาแล้วจะทำไมล่ะ?

ร่างของเขาหายไปพร้อมกับรอยยิ้มอาฆาต

เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง ก็มาอยู่ข้างๆ หลินมั่วแล้ว

ความเร็วที่รวดเร็วขนาดนั้น

หลินมั่วไม่ทันได้ตอบสนอง

เขาป้องกันได้แค่มือสองข้างที่มีดาบสายฟ้าฟาดเท่านั้น

เมื่อผู้ใช้ดาบทองคำดังนั้น ความดูถูกในดวงตาของเขาก็แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ด้วยดาบไม้ที่เปราะบางเช่นนี้ ยังคิดจะมาขวางเขา

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เขาก็เพิ่มแรงเข้าไปอีก

อาวุธทั้งสองชิ้นปะทะกัน

หลินมั่วรู้สึกถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ไหลผ่านแขนและเข้าสู่ร่างกายของเขาทันที

วินาทีถัดมาเขาก็ถูกกระแทกออกไปโดยไม่ตั้งใจ

เคร้ง!

ตามมาด้วยเสียงกระทบกัน

ร่างของเขาชนกับผนังเหล็กของห้องจนมันบุบลงไป

ส่วนตัวเขาก็ได้แต่ส่งเสียงร้องในลำคอ

จากนั้นเลือดสีแดงสดก็พุ่งออกมา

ดาบสายฟ้าฟาดในมือถูกกระแทกออกไป

หลินมั่วเช็ดเลือดบนปากของเขาและรู้สึกหมดหนทาง

เยี่ยม เขาเพิ่งรักษาอาการบาดเจ็บภายใน และตอนนี้ก็ดันบาดเจ็บเพิ่ม

“แกนี่ไม่เลวเลย มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถต้านทานพลังดาบของฉันได้”