ตอนที่ 2180 ล้อมนักพรตฮาจิมัน

เมื่อเผชิญกับการโจมตีจากทั้งด้านหน้าและด้านหลังอย่างรุนแรง

นักพรตฮาจิมันก็บ่นไม่หยุดหย่อน

เขาเองก็ฝึกธนู

ในการดวลกันระหว่างปรมาจารย์ การต่อสู้ระยะประชิดถือเป็นจุดอ่อนของเขา

และในเวลานี้ เขากำลังเผชิญกับการโจมตีขนาบข้างจากคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังสองคน

เขาเพิ่งหลบฝ่ามือของหั่วหวา

ข้างหลังเขา ง้าวมังกรเขียวของเด็กหญิงตัวเล็กก็โดนอีกครั้ง

ด้วยการหลบหลีกอย่างรวดเร็ว นักพรตฮาจิมันก็ยังหลบมีดอันตรายนี้ได้

แต่แขนของเขายังคงมีรอยขีดข่วนจากพลังงานของดาบ

ก่อนที่เขาจะฟื้นคืนได้ หั่วหวาซึ่งมีเจตนาฆ่าอย่างดุเดือดก็เข้ามาหาอีกครั้ง

หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายแลกฝ่ามือกัน

นักพรตฮาจิมันตีตัวออกห่างจากทั้งสองคน แต่เขาได้รับบาดเจ็บมากมายบนร่างกายแล้ว

แม้จะไม่ถึงชีวิต

แต่การโดนเฉือนเนื้อด้วยมีดทื่อนั้นเจ็บปวดที่สุด

และที่คาดเดาได้

หากทั้งสองคนยังคงปิดล้อมเขาต่อไป เขาคงจะตายทันที

อย่างไรก็ตาม เมื่อทั้งสองเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหลบหนี

เขาสบถวาจาลั่นท่ามกลางความตึงเครียด

“ไอ้บ้า! รนหาที่ตายกันชัดๆ”

แต่ว่ายิ่งเขาด่าแรงเท่าไหร่ หั่วหวาก็ยิ่งลงมือรุนแรงมากเท่านั้น

ด้านนี้เกิดการต่อสู้กันอย่างดุเดือด

ส่วนหลินมั่วก็กลับห้องไปแล้ว

เมื่อเขาเห็นไทอาที่วางอยู่กับพื้น ก็อดถอนใจอย่างโล่งอกไม่ได้

โชคดีที่ไทอาถูกห่อด้วยผ้าสีดำหลายชั้น

สำหรับคนทั่วไป มันดูเหมือนดาบยาวธรรมดาๆ

หลังจากได้ไทอาแล้ว

หลินมั่วก็ออกจากห้องไปทันที

ในขณะที่การต่อสู้ระหว่างคนทั้งสามยังคงดำเนินไปอย่างดุเดือด

ดวงตาของเขากวาดสายตาไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว พยายามค้นหาร่องรอยของนักดาบทองคำ

จุดประสงค์เดิมของเขาในการติดตามเซวียอู่เยี่ย คือเพื่อพบกับหนานกงจิงเลวี่ย

ดังนั้นเขาจึงแอบตรวจสอบว่าบุคคลนี้เกี่ยวข้องกับการสังหารหมู่ตระกูลหลินในปีนั้นหรือไม่

แต่คนวาโกกุกลุ่มนี้กลับอยากรนหาที่ตายครั้งแล้วครั้งเล่า

โชคดีที่เขาไม่ซ่อนมันอีกต่อไป

เมื่อหลินมั่วค้นหาไปทุกที่

ก็เจอนักดาบทองคำที่ซ่อนตัวอยู่ในธรรมชาติ

เมื่อมองไปที่หั่วหวาและจู๋เยี่ยชิงที่กำลังปิดล้อมนักพรตฮาจิมัน

นักดาบทองคำก็เกิดความคิดอื่นขึ้นมาในใจ

นี่ไม่ใช่เวลาที่ดีที่จะฆ่าหลินมั่วเหรอ?