ตอนที่ 22 หลินมั่ว แกไปมอบตัวซะเถอะ

เรื่องเมื่อวาน หลินมั่วให้หนานป้าเทียนแถลงข่าวให้ภายนอกรู้ ว่าหลินมั่วใช้ยาชนิดหนึ่งรักษาลูกสาวของเขาเพื่อไม่ให้ทักษะการแพทย์ของตัวเองถูกเปิดเผย

สวี่หย่งฉิ้งและคนอื่นๆ กับสวี่ตงเสวี่ยก็เช่นเดียวกัน พอรู้ข่าวนี้ ก็นึกถึงยาที่บริษัทพัฒนาขึ้นทันที

ยานั่นวิจัยขึ้นเมื่อสองปีที่แล้ว แต่เพราะไม่ผ่านการตรวจสอบ การวิจัยจึงไม่ได้ดำเนินต่อ

แต่นี่ไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือ ยาตัวนี้รักษาลูกสาวของหนานป้าเทียนจนหายดี!

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ เกียรติยศทั้งหมดจากเรื่องบนชั้นเก้าเมื่อคืน ควรเป็นของตระกูลสวี่ แต่

สุดท้าย ทุกสิ่งทุกอย่าง ก็โดนพวกของหลินมั่วเอาไปหมด

เมื่อตระกูลสวี่รู้เรื่องทั้งหมด ก็โมโหแทบจะระเบิด สวี่หย่งฉิ้งตัดสินใจทันทีว่าจะให้ครอบครัวของหลินมั่วชดใช้ด้วยราคาที่แสนแพง!

หลังจากรับสายของสวี่หย่งฉิ้งแล้ว สวี่เจี้ยนกงก็กลัวจนตัวสั่นเทา

“หลินมั่ว แก…แกนี่มันเก่งจริงๆ แกดูปัญหาที่แกก่อซิ!” เบ้าตาของฟังฮุ่ยเปลี่ยนเป็นสีแดง “แกอยากตาย แกก็ไปตายคนเดียวสิ ทำไมต้องลากพวกเราไปด้วย?”

“หลินมั่ว แกต้องทำร้ายจนพวกเราตายกันหมดถึงจะพอใจใช่ไหม” สวี่ตงเสวี่ยพูดอย่างแค้นเคือง

สวี่ปั้นซย่ายืนอยู่ข้างหลินมั่ว เธอก็แสดงความหดหู่ใจออกมาเช่นกัน

ในฐานะที่เป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัท เธอย่อมรู้ดีถึงความจริงจังของเรื่องนี้ ทันทีที่เกิดปัญหาใหญ่ หลินมั่วจะต้องติดคุกอย่างแน่นอน!

“หลินมั่ว ครั้งนี้ คุณหุนหันพลันแล่นเกินไปจริงๆ!” สวี่ปั้นซย่าถอนหายใจเบาๆ

“นี่ไม่ใช่หุนหันพลันแล่น นี่ต้องเรียกว่าโง่สิ้นดีถึงทำเรื่องแบบนี้ได้!” สวี่เจี้ยนกงตบโต๊ะ “หลินมั่ว ไหนบอกมาซิ แกจะแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ยังไง”

“ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร” หลินมั่วยิ้มเล็กน้อย “ พวกคุณวางใจเถอะ เรื่องนี้ผมจะแก้ไขปัญหาเอง!”

ฟังฮุ่ย “แกจะแก้ไขปัญหา? จะใช้แค่ปากแก้ไขปัญหาหรือไง”

“ ...หลินมั่ว เรื่องที่แกหยิ่งยะโสก็ช่างเถอะ แต่ทำไมยังไปหัดคุยโม้โอ้อวดมาอีก? แกเคลียร์กับหนานป้าเทียนแล้ว แกคิดว่าเขาจะช่วยแกอีกงั้นเหรอ”

“ตระกูลสวี่จะขึ้นศาลไปฟ้องแก เรื่องแบบนี้ถ้ากลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตขึ้นมา

ครอบครัวเราทุกคนก็จะประสบแต่ความหายนะ!”

“ครอบครัวพวกเราทำบาปทำกรรมอะไรนะ ทำไมถึงมีเศษสวะอย่างแกได้ ความสามารถอะไรก็ไม่มี

ดีสร้างแต่ปัญหา โอ้สวรรค์ จะทำยังไงต่อล่ะทีนี้...”

ฟังฮุ่ยร้องไห้คร่ำครวญเหมือนมนุษย์ป้า

“พอได้แล้ว!” สวี่เจี้ยนกงตะโกนอย่างโกรธเคือง “หาทางแก้ปัญหาก่อน!”

“ยังจะแก้ไขอะไรได้อีก” ฟังฮุ่ยพูดอย่างโมโห “คุณก็รู้จักพ่อของคุณดีไม่ใช่หรือไง”

“ฉัน…” สวี่เจี้ยนกงพูดไม่ออกทันที สวี่หย่งฉิ้งไม่เคยนึกถึงเรื่องเลือดเนื้อเชื้อไขอะไรอยู่แล้ว

“เรื่องนี้ ความจริงก็ไม่ใช่ไม่มีวิธี…” จู่ๆ สวี่ตงเสวี่ยก็พูดขึ้นมา

“วิธีอะไร” ฟังฮุยถามอย่างกังวล

สวี่ตงเสวี่ยมองไปที่หลินมั่ว แล้วพูดอย่างเชื่องช้าว่า “เรื่องนี้หลินมั่วเป็นคนก่อขึ้นทั้งหมด ถ้าหากหลินมั่วเต็มใจที่จะยอมรับผิดเรื่องทุกอย่าง งั้นก็ไม่เกี่ยวอะไรกับครอบครัวของพวกเรา”

“เสวี่ยเอ๋อร์ เธอพูดอะไรน่ะ!” สวี่ปั้นซย่าร้อนรน

“แม่ว่าน้องพูดถูก!” ฟังฮุ่ยตาเป็นประกาย “ใช่แล้ว เรื่องนี้มันคนเดียวที่เป็นคนทำทั้งหมด เกี่ยวอะไรกับครอบครัวเรา? หลินมั่ว แกไปมอบตัวซะเถอะ รับเรื่องทั้งหมดไว้คนเดียว!”

“แม่คะ!” สวี่ปั้นซย่าพูดอย่างร้อนใจ “ทำไมแม่ทำอย่างนี้คะ”

“แม่ทำไมเหรอ” ฟังฮุ่ยพูดอย่างโกรธเคือง “หรือไม่จริง พวกเราไม่รู้เรื่องที่มันทำด้วยซ้ำ แล้วเกี่ยวอะไรกับพวกเรากัน ทำไมครอบครัวเราต้องโดนฝังไปพร้อมกับมันด้วยล่ะ?”