ตอนที่ 220 นี่มันปล้นกลางวันแสกๆ

คุณฮั่วเป็นกังวล “ทำไมคุณถามแต่เรื่องนี้ ใครจะให้คุณจ่ายอะไรล่ะครับ”

หลินมั่วยิ้ม “เหรอครับ”

ความหมายของคุณฮั่วคือ “หลังจากพวกเราเข้าร่วมสมาคม พวกเราไม่ต้องจ่ายอะไรเลยเหรอ?”

คุณฮั่วพูดอย่างโมโห “มันจะเป็นไปได้ยังไงล่ะ”

“ได้ผลประโยชน์ ก็ต้องจ่ายบ้างสิ”

“คุณไม่จ่าย พวกเขาไม่จ่าย จะมาเรียกร้องเงินกันอย่างเดียวแล้วพันธมิตรเภสัชกรรมจะดำเนินต่อไปได้ยังไงล่ะ?”

หลินมั่ว “เพราะอย่างนั้นแหละแหละ ผมเลยได้ถามว่าเราต้องจ่ายอะไรบ้าง?”

คุณฮั่วโกรธมาก “นี่คุณหมายความว่ายังไงกันแน่”

หลินมั่ว “พวกเราแค่อยากถามให้มันชัดเจน แบบนี้ไม่ได้เหรอครับ?”

ถ้าไม่บอกว่าต้องจ่ายอะไรบ้าง เราจะเข้าร่วมแบบลวกๆ ได้ยังไงล่ะครับ

"ก็เหมือนเวลาไปซื้อของ คนอื่นบอกแต่ว่าของดีไม่บอกราคาเลย คุณจะซื้อไหม"

คุณฮั่วโกรธจนหน้าแดงในที่สุดเขาก็เริ่มเผชิญหน้ากับหลินมั่วอย่างตรงไปตรงมา หนุ่มที่อยู่ตรงหน้าคนนี้หลอกไม่ง่ายเลย!

คุณฮั่วสูดหายใจเข้าลึกๆครั้งนึกและพูดว่า ในเมื่อจะเข้าร่วมพันธมิตรเภสัชกรรมมณฑลก่วงก็ต้องเสียเงินบ้างอยู่แล้วครับ

ทุกคนต้องนำธุรกิจของตัวเองมาแบ่งปันกับคนอื่นๆครับ

พูดอีกอย่างก็คือพวกคุณก็จะได้รับผลประโยชน์จากธุรกิจของคนอื่นๆเช่นกัน

สีหน้าของสวี่ปั้นซย่าในตอนนี้ก็เปลี่ยนไป ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่าหลินมั่วกำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่

เอาธุรกิจมาแชร์กัน?

ครั้งนี้อุตสาหกรรมสวี่ซื่อได้เซ็นสัญญาสามพันล้าน ถ้าเอาไปลงทุนกับคนอื่นจะได้กำไรกลับมาเท่าไหร่?

ถ้าจะพูดกันตรงๆ ไม่ใช่ว่าคิดฮุบธุรกิจของอุตสาหกรรมยาสวี่ซื่อเหรอครับ?

หลินมั่ว “งั้นพวกเราจะได้เท่าไหร่”

ตามปกติแล้ว สมาชิกใหม่จะต้องนำเงินทุน50%จากธุรกิจมาลงทุน

แต่เรามีข้อเสนอพิเศษครับ สำหรับอุตสาหกรรมยาสวี่ซื่อพวกคุณลงทุนแค่40%ก็โอเคแล้วครับ

สวี่ปั้นซย่าเกือบจะด่าเขาเข้าแล้ว