ตอนที่ 2242
ตอนที่ 2242 เจอกับ “ซอมบี้”
September 20, 2026
หลังจากฟังคำชี้แนะจบหลินมั่วก็ขมวดคิ้วแน่น เพราะฟังจากที่พูดมาดูเหมือนเชื้อไวรัสชนิดนี้จะไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเองตามธรรมชาติ
กฎการสร้างของผู้สร้าง ทุกการเกิดใหม่และวิวัฒนาการการเจริญเติบโตของสิ่งมีชีวิตทุกชีวิต จะต้องเกิดขึ้นตามกระบวนการทีละขั้นตอนตามลำดับ หากบอกว่าไวรัสชนิดนี้เป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติก็ดูจะขัดต่อกฎของธรรมชาตินี้จนเกินไป
แม้จะมีโรคระบาดที่เกิดจากเชื้อไวรัสชนิดใหม่เกิดขึ้น แต่ก็ต้องกลายพันธุ์มาจากไวรัสตัวก่อนหน้านี้ ไม่ว่าจะกรณีใด ๆ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องสามารถค้นพบโครงสร้างพื้นฐานของยีนได้จากรากฐานข้อมูลยีนที่มีอยู่
แต่เชื้อไวรัสตัวนี้ที่ชื่อว่า“ซอมบี้” กลับหาไม่พบ ราวกับว่ามันปรากฏออกมาจากความว่างเปล่ายังไงยังงั้น
ขณะที่หลินมั่วกำลังครุ่นคิดอยู่ ผู้อาวุโสเนี่ยเห็นว่าหลายคนเข้าใจข้อมูลโดยละเอียดแล้ว จึงพูดขึ้นมาว่า
“ถ้าหากเข้าใจสถานการณ์พื้นฐานที่เกิดขึ้นทั้งหมดแล้ว ก็ลองไปดูผู้ป่วยที่ติดเชื้อไวรัสตัวเป็น ๆ กันเถอะ”
หลังจากพูดจบเขาก็พยักหน้าไปทางหวงเจิง
นาทีต่อมาเขาผู้นั้นก็นำทางคนทั้งหมดมายังทางเดินที่มีการเทผสมด้วยเหล็กและซีเมนต์และทั้งสองข้างทางของทางเดินนี้ก็มีห้องที่ถูกกันแยกเป็นห้อง ๆ และปิดกั้นด้วยกระจกนิรภัย อีกทั้งยังมีเครื่องมือทางการแพทย์ที่ตระการตาหลากหลายแบบอยู่ด้านใน
และบนเตียงนอนของผู้ป่วยก็มีร่างของผู้ติดเชื้อไวรัส “ ซอมบี้ ” ที่ทางสมาคมแพทย์แอบเคลื่อนย้ายมาอย่างลับ ๆ และเอามามัดล็อกไว้อย่างแน่นหนากับเตียง
และในสถานที่แห่งนี้นี่เองที่หลินมั่วก็ได้พบกับผู้ป่วยที่ติดเชื้อไวรัส “ ซอมบี้ ” ตัวเป็น ๆ เสียที
เพียงแต่แค่เขาเหลือบมองเล็กน้อยเท่านั้น หลินมั่วก็รู้สึกหนาวจับใจทันที เพราะเพียงแค่มองใบหน้าที่ไร้ซึ่งเม็ดเลือดและพวกหลอดเลือดสีเทาเหล่านั้น ผู้ติดเชื้อแบบนี้ไม่มีทางที่จะรักษาให้หายได้แล้ว
หากดูจากข้อมูลที่มีอยู่ หลังจากที่ไวรัสชนิดนี้รุกรามเข้าสู่สมองของผู้ติดเชื้อแล้วมันสามารถทำให้สมองอยู่ในภาวะทำงานเฉย ๆ หรือว่ามีภาวะกึ่งรอดชีวิตเท่านั้น แต่ไม่มีความสามารถในการควบคุมร่างกายได้ ภายใต้ภาวะที่เกิดขึ้น หลังจากที่สูญเสียการทำงานส่วนต่าง ๆ ของร่างกายไป ไม่มีเลือดไหลไปลำเลียงออกซิเจนและสารอาหารที่จำเป็นอวัยวะในร่างกายก็จะตายลงทั้งหมด
หลังจากที่พวกเขาสวมชุดป้องกันเชื้อโรคเรียบร้อยแล้ว หลินมั่วก็เดินตามผู้อาวุโสเนี่ยและเหล่าผู้อาวุโสคนอื่น ๆ เข้าไปในห้องพร้อม ๆ กัน