ตอนที่ 2286 ความบังเอิญใต้แสงจันทร์

ในช่วงเวลาที่พระจันทร์ลอยเด่นกลางท้องฟ้า

การเดินทางที่ยาวนาน ประกอบกับอาหารสมุนไพรมากประโยชน์

ทำให้ครอบครัวของภรรยาและน้องสาวของเขาเข้าสู่ห้วงนิทราเป็นที่เรียบร้อย

แขกทั้งหลายต่างเดินทางกลับไปหมดแล้ว

ส่วนหนานปิงเอ๋อร์ก็ดูร่าเริงมากขึ้น

เธอคงจะมีความสุขที่ได้อยู่ที่นาล่าหมิงจู

ส่วนปัญหาเรื่องความปลอดภัย ทางนาล่าหมิงจูก็ได้หาทางจัดการเอาไว้อย่างรอบคอบแล้ว

ถ้านับไม่ผิดละก็

ในงานเลี้ยงครั้งนี้ บอดี้การ์ดฝีมือดีที่คอยรักษาความปลอดภัยอยู่ด้านนอกก็มีประมาณสิบกว่าคนเห็นจะได้

ส่วนใหญ่ก็คงจะเป็นลูกน้องของสมิท

และตั้งแต่ที่หนานปิงเอ๋อร์กลับไป บอดี้การ์ดฝีมือดีหลายสิบคนนั้นก็กลับไปเช่นกัน

เมื่อเห็นว่าทุกๆ คนกำลังพักผ่อน

หลินมั่วก็รู้สึกว่าง ไม่มีอะไรทำ

เขาจึงเดินออกไปหลังเขาเพื่อเตรียมฝึกวิทยายุทธ

แต่เมื่อถึงที่นั่นแล้ว

ที่ตรงกลางทะเลสาบ มีเงาของใครบางคนกำลังยืนอยู่บนใบบัวนิ่งๆ

เมื่อกระทบกับแสงจันทร์จึงทำให้เงานั้นสะท้อนไปยังน้ำในทะเลสาบ

เมื่อเงานั้นรับรู้ถึงการมาถึงของหลินมั่ว

ปลายเท้าของเสวี่ยเหลียนก็กระตุกไปเล็กน้อย จึงทำให้ตัวของเธอร่วงลงมายังชายหาด

“อ่าว ดึกขนาดนี้แล้วทำไมคุณยังไม่นอน”

เมื่อเห็นหลินมั่ว

เสวี่ยเหลียนจึงถามขึ้นเบาๆ

“นอนไม่หลับน่ะ ผมเลยคิดว่าจะมาออกกำลังกาย

คุณล่ะ”

การถามกลับของหลินมั่วกลับไม่ได้รับคำตอบ

หลังจากที่เงียบไปสักพัก

จู่ๆ เสวี่ยเหลียนก็พูดขึ้น

“วันนี้ท้องฟ้าสวย มาดูพระจันทร์กับฉันสิ

นี่เป็นโอกาสดีนะ ถ้าพลาดไปคงจะไม่เจอท้องฟ้าแบบนี้แล้วล่ะ”

“ได้สิ!”

หลังจากที่หลินมั่วตอบตกลง

เสวี่ยเหลียนก็กระโดดขึ้นเบาๆ อย่างดีใจ

กระโปรงยาวๆ ของเธอเมื่อกระทบกับแสงจันทร์แล้ว ทำให้เธอดูสวยสง่าเป็นพิเศษ ราวกับนางฟ้าออกมาชมจันทร์

พระจันทร์ในวันนี้สว่างเป็นพิเศษ และกลมเต็มดวงอีกด้วย

เธอนั่งกอดเข่าและมองหลินมั่วเงียบๆ

“คุณว่าตอนนี้เณรน้อยกำลังทำอะไรอยู่”

เมื่อพูดถึงเณรน้อย หลินมั่วก็ยิ้มออกมา

“เป็นเวลาหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้ว เขาน่าจะออกจากเมืองจิงแล้วล่ะ