ตอนที่ 2303 งานเลี้ยงฉลองสิ้นสุดลง

ท่ามกลางความผิดหวัง อีกทั้งการที่ตระกูลไป๋เชื้อเชิญพวกเขามาที่งานเลี้ยง

อันที่จริงเป็นเพียงเพราะผู้อาวุโสไป๋ต้องการอวดว่าลูกศิษย์ของตนยอดเยี่ยมขนาดไหน

และเป็นการพิสูจน์ว่าลูกศิษย์ของตนมีวิสัยทัศน์ที่โหดเหี้ยมหรือไม่

“ท่านผู้อาวุโสไป๋ สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้เพราะทางเราไม่ดีเอง ภายหลังเราจะมาขอขมาท่านถึงที่เลย”

วันนี้ผมต้องขอตัวก่อน”

หลังจากกล่าวคำอำลา ผู้คนก็เริ่มทยอยกลับกันไป

ขณะที่แขกเหรื่อทั้งหลายค่อยๆ ทยอยกันออกไป

แน่นอนว่าสายตาของพวกเขายังคงจับจ้องไปยังคนตระกูลเซี่ย

ในฐานะหนึ่งในสิบตระกูลใหญ่ของจิงตู

แต่กลับแอบทำเรื่องไม่เข้าท่ากับพวกคนญี่ปุ่นเหล่านั้น

น่าขายหน้าเสียจริงๆ

อีกด้านหนึ่ง

สหายหลายๆ คนของชิโมยามะ ฮารุนะ เดิมทีก็ตั้งใจจะกลับไปเช่นเดียวกับคนอื่นๆ

แต่เมื่อพวกเขากำลังจะเดินออกจากประตูไป

ก็ถูกหลินมั่วหยุดเอาไว้เสียก่อน

“ฉันบอกให้พวกนายไปได้แล้วหรือ”

ทันทีที่พวกเขาเห็นหลินมั่วยืนขวาง เขาก็มองไปที่สมาชิกตระกูลไป๋ที่แผ่รังสีอำมหิตออกมา

คนญี่ปุ่นที่แอบเข้ามาในงานเลี้ยงเหล่านี้ก็เริ่มส่งเสียงบ่นอุบ

หากไม่ใช่เพราะคำคุยโวโอ้อวดของคนสกุลเซี่ยคนนั้นแล้วละก็

ไม่ว่าอย่างไร งานเลี้ยงเฉลิมฉลองความสำเร็จของหลินมั่วครั้งนี้ ก็จะกลายเป็นเรื่องตลกอย่างแน่นอน

พวกเขาเองก็ไม่ต้องถูกเปิดเผยตัวตนเร็วขนาดนี้

มาถึงตอนนี้ดีจริงๆ เลย

งานเลี้ยงเฉลิมฉลองถูกทำให้พังโดยน้ำมือของคนไม่กี่คน

แล้วคราวนี้พวกเขาควรทำอย่างไร

หลังจากรออยู่สักพัก

จี้เฉียนจวิ้นที่ได้รับข้อมูล ก็นำผู้รักษาความสงบเรียบร้อยของพันธมิตรศิลปะการต่อสู้เข้ามาในงาน

“คุณจัดการกับเรื่องที่นี่ก่อนแล้วกัน!”

เมื่อพูดจบ ผู้อาวุโสไป๋ก็หันมามองไป๋เมี่ยนหลัง

“ผมว่าคุณนับวันยิ่งถอยหลังลงคลองเรื่อยๆ เลย

ทำไมถึงไปคบหากับคนญี่ปุ่น

พวกไร้ประโยชน์!"

เมื่อถูกผู้อาวุโสไป๋ตำหนิเช่นนี้

ใบหน้าของไป๋เมี่ยนหลังก็หม่นลง

เดิมที เขาได้เจรจาแผนการทำลายงานเลี้ยงเฉลิมฉลองของหลินมั่วกับตระกูลเซี่ยไว้เรียบร้อย

แน่นอนว่าสาเหตุหลักมาจากการที่หลินมั่วเป็นลูกศิษย์ที่น่าภาคภูมิใจของผู้อาวุโสไป๋

ตราบใดที่มันยังคงสร้างปัญหาให้กับตระกูลไป๋ และทำให้ผู้อาวุโสไป๋ไม่มีความสุข

แค่นั้นไป๋เมี่ยนหลังก็จะรู้สึกสบายใจ

แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ เซี่ยเชียนซานสุนัขเฒ่ากลับไปแอบสมรู้ร่วมคิดกับชาวญี่ปุ่นอย่างลึกซึ้งขนาดนี้

คิดเช่นนั้นแล้ว ไป๋เมี่ยนหลังก็เอ่ยขึ้น

“จะไร้ประโยชน์หรือไม่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วย