ตอนที่ 231 ท่านหู่ ทำไมท่านมาอยู่ที่นี่ได้

ข้างนอกเสียงดังไม่หยุด หลี่เฉียงและคนอื่นๆ ตะโกนกันอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าหลินมั่วไม่ออกไป พวกเขาจึงส่งคนเป็นโหลเข้าไปในห้องวีไอพี

ทันทีที่สวี่เจี้ยนกงและฟังฮุ่ยเห็นคนเหล่านี้ เขาก็รีบลุกขึ้นด้วยความตกใจ

"พี่...พี่เฉียง ฉันขอโทษ ฉัน...ฉันส่งสอนเขาแล้ว..."

สวี่เจี้ยนกงพูดอย่างสั่นเทา

“ไปไกลๆดิ้!”

หลี่เฉียงผลักสวี่เจี้ยนกงออกไป แล้วชี้หน้าหลินมั่วเป็นชุด "หลานชาย ทำไมไม่กล้าออกไปแล้วล่ะ"

“เมื่อกี้ยังดึงอยู่ไม่ใช่เหรอ”

“ทำไมตอนนี้นิ่งเลยละ”

“ตึงต่อไปสิ”

“มาเลย มาบวกกับตูเลย!”

หลินมั่วดื่มชาช้าๆ แล้วพูดเบาๆ "หลี่เฉียง นายเชื่อไหมว่าเดี๋ยวผมจะทำให้คุณลงไปคุกเข่ากับพื้นแล้วกลิ้งรอบโรงแรมสามครั้ง!"

สวี่เจี้ยนกงและฟังฮุ่ยตะลึง "หลินมั่ว แกพูดอะไร"

หลี่เฉียงโกรธจัด เขายกโต๊ะทุบแล้วตะโกนว่า "ไอ่หลานชาย แกนี่กล้าดีจริงๆ!"

“ตูอยู่ที่เมืองก่วงหยางมาหลายปีแล้ว ไม่เคยเจอคนที่ห้าวแบบแกขนาดนี้มาก่อน”

"แต่ว่า นอกจากมีความกล้าแล้วก็ต้องมีความสามารถด้วย!"

“ตูมีพี่น้องหลายร้อยคนอยู่ข้างนอก แกจะพูดกับตูแบบนี้เหรอ”

“พอพวกฉันเข้ามา แกก็สำเหนียกไว้เลยว่าแค่เขาคนเดียวก็สามารถทำให้แกตายได้ แกยังจะมาต่อปากต่อคำ”

สวี่ปั้นซย่าหน้าซีดด้วยความตกใจและพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า "พี่เฉียง เขาไม่ได้ตั้งใ..."

“เอางี้นะ ฉัน...ฉันจะจ่ายให้สิบล้าน คุณได้โปรดปล่อยเราไปเถอะ...”

ฟังฮุ่ยร้องว๊าย “สิบล้าน?”

"ปั้นซย่าแก...แกทำอะไรเนี่ย"

“เพื่อเขาแล้ว มันคุ้มไหม”

สวี่ปั้นซย่ากัดฟันของเธอและจ้องไปที่หลี่เฉียง "สิบล้านไม่พอ ฉะ...ฉันจะจ่ายให้ยี่สิบล้านเป็นไง"

หลี่เฉียงหัวเราะ "ตูไม่ต้องการเงิน!"

"ต้องการช่วยเขาใช่ไหม ใด้"

“ถ้าคืนนี้เธอทำให้ฉันมีความสุข ฉันจะไว้ชีวิตเขา!”

คนทิ่อยู่รอบตัวหลี่เฉียงพวกนั้นหัวเราะขึ้นมาอย่างไร้ยางอาย

ใบหน้าของสวี่ปั้นซย่าเปลี่ยนเป็นสีแดง เธอไม่เคยเจอคนที่เลวทรามแบบนี้มาก่อน

หลินมั่ววางถ้วยชาลงและยืนขึ้นช้าๆ "หลี่เฉียง ฉันเปลี่ยนใจแล้ว!"

“คืนนี้แกต้องตาย!”

หลี่เฉียงชะงักไปครู่หนึ่งแล้วก่นด่า "แกบ้าไปแล้วหรือ"

“ให้ตูตายเหรอ”