ตอนที่ 2335 ความรู้สึกของความสำเร็จ

บนฝั่ง

คําพูดทั้งหมดของหลินมั่ว เป็นเพียงการกระตุ้นศักยภาพของนักเรียนเท่านั้น

เขาย่อมสังเกตสถานการณ์ของทุกคนอยู่ตลอดเวลา

เมื่อเห็นว่าเฝิงเค่อพยายามอย่างเต็มที่แล้ว เขาจึงลงมือทันที

เอื้อมมือไปลากเฝิงเค่อขึ้นมาจากน้ำ

หลังจากดึงมาบนฝั่งได้แล้ว

หลินมั่วก็นั่งยองๆ อย่างรวดเร็ว แล้วกดฝ่ามือลงบนหน้าอกของเขา

ใช้แรงเบาๆ

จนเฝิงเค่อที่ท้องเต็มไปด้วยน้ำสำลักออกมาทันที

พอตรวจสภาพร่างกายของอีกฝ่ายเสร็จแล้ว ก็เห็นว่าไม่เป็นอะไรมาก

หลินมั่วจึงหยิบยาลูกกลอนอบอุ่นร่างกายออกมาหนึ่งเม็ด หลังจากเปิดปากของเฝิงเค่อออกเขาก็ยัดเข้าไปทันที

หลังจากนั้นไม่นาน นักเรียนคนอื่นๆ ก็วิ่งกลับมาที่จุดเริ่มต้น

"ครูฝึก พวกเรากลับมาแล้ว!"

ภายใต้การเดินโซซัดโซเซ เจิ้งจูก็รายงานด้วยอาการหอบ

หลินมั่วมองอย่างง่ายดายก็เห็นสมาชิกทั้งหมดครบจํานวน

เขาจึงพยักหน้าด้วยความพอใจ

"ไม่เลว ทุกคนผ่านหมด

ใช้เวลาไปสามสิบสองนาที ดีมาก!"

พอเขาพูดจบ

นักเรียนก็หน้าคว่ำทันที

"ครูฝึก ผมเกลียดคุณ"

หลังจากตระหนักได้ว่าพวกเขาถูกหลอก นักเรียนเหล่านี้ก็ทรุดตัวลงกับพื้นทีละคน

ในเวลานี้แม้แต่แรงคร่ำครวญของพวกเขาก็หมดลง

ตามเวลาที่หลินมั่วบอก ครึ่งแรกใช้เวลายี่สิบห้านาที ครึ่งหลังใช้เวลาเพียงเจ็ดนาทีได้อย่างไร

เจิ้งจูนอนหงาย

ในเวลานี้เขามองท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาวที่อยู่ตรงหน้าเขา ความรู้สึกของความสําเร็จที่แข็งแกร่งก็ผุดขึ้นมาในใจอย่างอธิบายไม่ได้

กลายเป็นว่าตัวเองก็สามารถทำได้ดีขนาดนี้

กลายเป็นว่าตัวเองไม่ได้เป็นคนเลี้ยงเสียข้าวสุกขนาดนั้น

แต่ในขณะที่พวกเขาพึงพอใจในตนเองอยู่นั้น

หลินมั่วก็เดินเข้ามา

“ให้เวลาพวกคุณหนึ่งนาที

หลังหนึ่งนาที ออกเดินทางกลับไปที่ห้องเรียน

คนสุดท้าย กลับมาวิ่งอีกครั้งในตอนบ่าย!"

เมื่อได้ยินครึ่งประโยคแรก นักเรียนยังพิลาปร่ำไห้ด้วยความโศกเศร้าเสียใจ

แต่พอฟังครึ่งประโยคหลัง ทุกคนสะดุ้งโหยงทันที

ดิ้นรนอย่างสุดชีวิต ประคองกันและกัน ทุกคนลุกขึ้นยืนกันอย่างสั่นเทาทันที

แม้แต่เฝิงเค่อก็ถูกเจิ้งจูจับแขนข้างหนึ่งวางไว้บนไหล่เขา

จากนั้นครูฝึกชั่วร้ายที่ตามมาก็เดินไปที่ห้องเรียนอย่างลําบากทีละก้าวหลังจากการวิ่งระยะไกล