ตอนที่ 2344 พวกเราไม่ยอม

เมื่อคำพูดของหลินมั่วจบลง

คนหนุ่มที่เพิ่งโห่ร้อง ก็เดินออกจากกลุ่มคน

"ศิลปะการต่อสู้ ·ผู้นำก็ต้องเป็นที่เคารพนับถือ

ในเมื่อท่านจะเป็นผู้นำ ศิลปะการต่อสู้ก็ต้องไม่ธรรมดา

ถ้าท่านไม่สามารถควบคุมใครได้ ตำแหน่งผู้นำของท่านก็จะไม่เรียบรื่น

ไม่ใช่เหรอ"

ความหมายคำพูดของเขาก็ตรงกับหลินมั่ว

กิจกรรมการเปลี่ยนแปลงของสมาคมกำลังจะมาถึง

หลินมั่วก็รู้ว่าตัวเองไม่มีเวลากับพวกเขามากขนาดนั้น

ทางแก้ไขที่ดีที่สุดคือการลงมือทำ

"ก็ดี แบบนี้ก็ลดปัญหาลงไปด้วย

ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาวางแผนกันเถอะ

ต่อไปนี้ผมก็จะ"

หลังจากพูดจบหลินมั่วก็หันไปมองที่รองหยวน

คนที่อยู่ข้างหลังได้แต่ยิ้ม

“หมอหลิน ตามสบายเถอะนะ”

เนื่องจากหยวนซานตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปแทรกแซง เป็นธรรมดาที่เขาจะไม่พูดอะไรในตอนนี้

กองกำลังของเซวียอู่เยี่ยจะอยู่ด้วย พวกเขามองหยวนซานด้วยสีหน้าสงสัย

เขาเพียงแค่ส่ายหัว ส่งสัญญาณให้ทุกคนรู้ว่าจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้

แค่ให้เจ้าหน้าที่เคลียร์สถานที่แข่งขัน

ทางด้านเซี่ยไป่เหอเห็นว่าหลินมั่วติดกับดักแล้ว ก็หัวเราะอย่างภาคภูมิใจทันที

แม้ว่าตำแหน่งที่ถูกแต่งตั้งจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

แต่หลินมั่วจะไม่มีวันโงหัวขึ้นในตำแหน่งนี้

เขาก็ยังมีความมั่นใจนี้อยู่

เพราะว่ายังไงเขาก็ได้พาผู้มีฝีมือมาเพื่อทำให้หลินมั่วลงไปนอนกองกับพื้น

ผู้บังคับบัญชาสูญเสียอำนาจก็ถือว่าจบเห่แล้ว

แน่นอนว่าหากแผนประสบความสำเร็จ การจัดการหลินมั่วก็ถือยอดเยี่ยมมาก

มองตามสายตาของเซี่ยไป่เหอ

ไม่ไกลนักมีชายหัวโล้นค่อยๆ ยืนขึ้น

"สมาคมมณฑลก่วง หูลิ่ว โปรดสั่งสอนด้วย"

"เชิญ"

หลินมั่วเชิญด้วยมือเดียว

ชายหัวโล้นก็ไม่เกรงใจแล้ว เขาเบ่งกล้ามเป็นมัดๆ ออกมาทันที

ก้าวขาเพียงไม่กี่ก้าว ก็มาถึงร่างของหลินมั่ว

เฮ้อ"

เมื่อคำพูดจบเขาก็ยกเท้าขวาขึ้น ทันใดก็เกิดสีสายลมพัดมาทันที

การเผชิญกับบุคคลนี้

หลินมั่วไม่ได้ถอยหลังไปแม้แต่ก้าวเดียว

จับนิ้วห้านิ้ว บีบข้อมือเท้าของคู่ต่อสู้ จากนั้นก็หักลง

และเห็นได้ชัดว่าชายหัวโล้นคนนี้คาดไม่ถึงว่าร่างกายที่ดูเหมือนผอมและอ่อนแอของหลินมั่วจะโจมตีเขาอย่างง่ายดาย

ขณะที่เขากำลังจะเปลี่ยนท่า จู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บที่ข้อมือ