ตอนที่ 25 ceoคนใหม่สวี่ปั้นซย่า

ทุกคนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถามข่าวให้วุ่น จากนั้นไม่นาน ก็ได้รับการยืนยันข่าวว่า เถ้าแก่โหวคนนี้ล้มละลายจริงๆ!

ใบหน้าเดิมทีของเถ้าแก่โหวที่ที่เต็มไปด้วยสายลมของฤดูใบไม้ผลิ ชั่วพริบตาเดียวก็ทรุดตัวลงกับพื้น หัวใจวายกำเริบ ต้องให้คนแบกและโยนออกไป

ทุกคนต่างตกตะลึง สวี่ปั้นซย่าที่ตึงเครียดก็ดูผ่อนคลายลง เธอมองไปที่หลินมั่ว นี่คือกรรมตามสนองหรือเปล่านะ?”

สวี่หย่งฉิ้งสีหน้าอึดอัดใจ เขาโบกมือแล้วพูดว่า “ช่างเถอะ ในเมื่อคนแซ่โหวถอนตัว ผู้เสนอราคาลำดับที่สองคือใครกัน”

สวี่เจี้ยนผิง “เป็นประธานหวังครับ ประธานหวังมีโครงการหนึ่งร้อยสามสิบล้าน…”

“ประธานหวังก็ล้มละลายเหมือนกันนี่!” หลินมั่วตัดบท

“แกพูดบ้าอะไรวะ!” ประธานหวังโดดเหยงแล้ว กำลังคิดจะด่า ภรรยาก็โทรศัพท์มา

เมื่อฟังโทรศัพท์จบ ประธานหวังก็ดำเนินรอยตามเถ้าแก่โหว ทรุดตัวลงกับพื้น โดนคนโยนออกไป

ทุกคนในที่นั้นตื่นตระหนก ล้มละลายติดๆ กันสองคน นี่มันเรื่องบังเอิญหรือ

สวี่หย่งฉิ้งหน้าซีด “ ผู้เสนอราคาลำดับที่สามคือใคร”

สวี่เจี้ยนผิง “ เป็นประธานจ้าว เขา…”

“ผมถอนตัว! ผมถอนตัว!” ประธานจ้าวโดดเหยงๆ “ผมไม่ลงคะแนนแล้ว…”

“ ประธานจ้าว คุณก็น่าจะลงคะแนนไม่ได้แล้ว!” หลินมั่วกระซิบ “ เพราะว่า คุณก็ล้มละลายเช่นกัน!”

“อะไรนะ!” ประธานจ้าวตื่นตระหนกแล้วรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทรฯออก หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ทรุดตัวลงกับพื้น

ยังเหลือเถ้าแก่อีกห้าคนที่ตกใจกลัวจนใกล้จะฉี่ราดแล้ว

ล้มละลายติดๆ กัน นี่เจอผีหลอก หรือมีคนจงใจมาจัดการพวกเขาลับหลังจริงๆ

ใครกันนะ ที่มีความสามารถขนาดนี้ ทำให้พวกเขาล้มละลายโดยไม่รู้ตัวได้

สวี่หย่งฉิ้ง “ ผู้เสนอราคาลำดับที่สี่…”

“ผู้อาวุโสสวี่ ผมไปล่ะ ผมไปล่ะ” เถ้าแก่คนหนึ่งรีบตะโกนบอก

“ ผมก็ไปเหมือนกัน…”

คนอื่นๆ ลุกขึ้นทีละคน ใครจะกล้าอยู่ที่นี่ต่อล่ะ

“ทุกท่าน ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนี้!” หลินมั่วยิ้มบางๆ “ไปหรือไม่ไป ผลลัพธ์ก็ถูกกำหนดไว้แล้ว พวกคุณทั้งห้าคนก็ล้มละลายแล้วเช่นกัน!”

“อะไรนะ” ทั้งห้าคนทรุดต้วลงกับพื้น ตอนนี้ไม่มีใครสงสัยคำพูดของหลินมั่วแล้ว

ในไม่ช้าโทรศัพท์มือถือของคนทั้งห้าก็ดังขึ้น และคนทั้งห้าก็ล้มละลาย

“นี่มัน…นี่มัน…” ฟังฮุ่ยดูประหลาดใจ “กรรมตามสนองจริงๆ เหรอ”

“ กรรมตามสนองอะไร?” สวี่จี้ยนกงกัดฟัน “ จะต้องมีคนบงการอยู่เบื้องหลังแน่นอน โอ้สวรรค์ คนที่บงการอยู่เบื้องหลังต้องมีความสามารถขนาดไหนกันนะถึงทำให้แปดคนนี้ล้มละลายได้?”

“ ความหมายของคุณก็คือ…” ฟังฮุ่ยสูดหายใจลึกๆ “ หนานป้าเทียน?”

สวี่เจี้ยนกงพยักหน้าช้าๆ แล้วมองหลินมั่วอย่างโกรธเคือง หลินมั่วไอ้สารเลว ต้องมีบางอย่างปิดบังพวกเราแน่นอน เพื่อไม่ให้พวกเราได้รับผลประโยชน์จากหนานป้าเทียน มันเลยพูดว่ามันเคลียร์กับหนานป้าเทียนจบแล้ว ที่แท้ก็คิดอยากเอาผลประโยชน์คนเดียว น่ารังเกียจชิบ!”

ฟังฮุ่ยมีสีหน้าเย็นชา “ไม่ได้ นี่เป็นของๆ บ้านเรา ให้มันเอาไปไม่ได้!”

“ คุณหลิน พวกเรา…พวกเราถอนตัวแล้ว ยังไม่ได้อีกเหรอ” เถ้าแก่คนหนึ่งอ้อนวอนเสียงสั่น

“ ถอนตัว?” หลินมั่วมีสีหน้าเย็นชา “ ตั้งแต่วินาทีที่พวกคุณคิดจะทำร้ายจิตใจเมียของผม ก็สมควรตายแล้ว!”

“ อวดดี!” สวี่หย่งฉิ้งตบโต๊ะ พูดอย่างโมโหโทสัน “ หลินมั่ว แกจงใจทำลายสถานการณ์ในวันนี้! ในสายตาของแกยังมีปู่อย่างฉันอยู่อีกไหม!”

“ฮึ!” หลินมั่วเยาะเย้ย “ สวี่หย่งฉิ้ง คุณพูดก่อนซิว่า ในสายตาของคุณยังมีหลานสาวคนนี้อยู่อีกไหม เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง กลับกล้าขายหลานสาวของตัวเอง สัตว์เดรัชฉานยังไม่กล้าทำเรื่องแบบนี้!”

“ บังอาจ แกกล้าพูดแบบนี้กับคุณปู่ของฉันเหรอวะ!” สวี่ฉังหย่วนกระโดดขึ้นมา ยกขาจะเตะหลินมั่ว

หลินมั่วตบไปที่หน้าสวี่ฉังหย่วน และสวี่ฉังหย่วนก็กะเด็นไปไกลห้าหกเมตร

“ แกกล้าทำร้ายคนเรอะ!” ครอบครัวสวี่ทุกคนโกรธเคือง

“ ทำไมจะไม่กล้า!” หลินมั่วจับที่มุมโต๊ะ แล้วยกขึ้นมาทั้งโต๊ะ แผดเสียงคำรามใส่อย่างโมโห “เข้ามาซิ! มาสู้กับฉันเลย!”

เสียงเขาดังกึกก้อง เหมือนเสียงฟ้าร้อง ทำให้หูของทุกคนอื้อ