ตอนที่ 2507 การตายของเซี่ยไป่เหอ

เมื่อได้ยินอีกฝ่ายใช้อำนาจคุกคามก็ไม่เกรงกลัว

หลินมั่วยิ้มอย่างเหยียดหยาม

"ดูเหมือนว่า ผู้นำหวางจะยังไม่เข้าใจ

ความสัมพันธ์ของผมกับตระกูลเซี่ยไม่มีวันสิ้นสุดมาตั้งนานแล้ว"

"แต่พวกคุณก็ทำสิ่งต่างๆ อย่างไม่มีขีดจํากัด

พันธสัญญาที่จะสู้กันจนตายในกงไฮ่ถูกกําหนดไว้แล้ว แต่ยังต้องการซุ่มโจมตีผมอีก

พวกคุณหน้าไม่อายกันเลยจริงๆ!"

หลังจากเสียดสีกัน

หลินมั่วก็ไม่คิดจะถ่วงเวลาอีก

ในเวลานี้ภรรยาก็ออกห่างจนปลอดภัยมากพอแล้ว

"ดี งั้นผมขอคืนจากคุณก่อน ถือเป็นดอกเบี้ยในปีนั้น"

พอเสียงเงียบลง

เซี่ยไป่เหอก็ยังไม่เข้าใจความหมายของหลินมั่ว แต่เขารู้สึกชาบริเวณหน้าอก

พอก้มลงดูก็ถูกดาบยาวแทงตรงหน้าอกข้างซ้าย พลังชีวิตและสติก็หลุดลอยไปอย่างบ้าคลั่ง

“ตระกูลเซี่ยจะไม่ปล่อยคุณ ผมจะไปรอคุณอยู่ด้างล่าง”

หลินมั่ว คุณจะไม่..."

คำว่าตายยังไม่ถูกพูดออกมา

เซี่ยไป่เหอที่มีใบหน้าดุร้ายก็ทรุดตัวลงบนพื้น

ตั้งแต่วินาทีที่เขาพูดดูถูกสวี่ปั้นซย่าก็ถึงคราวที่เขาต้องตายแล้ว

ผู้นําหวางฝั่งตรงข้ามมองเซี่ยไป่เหอที่ล้มลงจมกองเลือด

เขาก็ตื่นตระหนกไปชั่วขณะหนึ่ง

หลังจากสูญเสียการยืนตะหง่านไปชั่วครู่

ดวงตาสีแดงฉานของเขาจ้องมองหลินมั่วอย่างเอาเป็นเอาตายและกัดฟันพูดว่า

"ไอ้เลว หลินมั่วคุณกล้าที่จะฆ่าสายเลือดตระกูลเซี่ยผม"

สหาย ฆ่าเขา"

ไม่รอให้เสียงเขาเงียบ

ข้างหลังเยี่ยนเว่ยหลายร้อยคนก็ถือมีดอันแหลมคมวิ่งตรงไปข้างหน้าทันที

แค่การก่อตัวของการวิ่งโจมตีที่ไม่เป็นระเบียบ

พอเห็นฉากนี้ หลินมั่วก็ขมวดคิ้ว

อีกฝ่ายรู้อยู่แล้วว่าตัวเองมีอาวุธลับและเทคนิคลับที่ทําลายล้างได้ในวงกว้าง

คาดไม่ถึงว่าจะวิ่งขึ้นมาตาย

หรือว่ามีการสมคบคิดกัน

เมื่อคิดแบบนี้ หลินมั่วก็ใช้เข็มเงินทั้งเก้าแห่งตู๋กูทันที

แสงเย็นๆ สาดส่องลงมา

ทีมสิบกว่าคนที่อยู่ข้างหน้าล้มลงกับพื้นและเสียชีวิตในทันที