ตอนที่ 2557 รับสมัครเด็กฝึกงาน

หลังจากผ่านไปนานมาก

อินเทียนเป้าเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังตั้งแต่ต้น

“เพราะแบบนี้ ผมถึงได้เสียเงินไปเยอะมาก

เสียลูกน้องไปเยอะด้วยเหมือนกัน”

พูดจบ เขาก็หยิบแก้วไวน์ขึ้นมาด้วยความหงุดหงิดและดื่มหมดในอึกเดียว

หลู่เย่หลางที่อยู่ฝั่งตรงข้ามได้ยินเรื่องทั้งหมดก็ขมวดคิ้วแน่น

การจะจัดการคนที่มีสถานะ ภูมิหลัง และความแข็งแกร่งที่ไม่ธรรมดาเป็นเรื่องที่ยากมาก

จะฆ่าก็ฆ่าไม่ได้ แตะต้องก็แตะต้องไม่ได้

แน่นอนว่าจัดการได้ยากก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

หลู่เย่หลางตบไหล่ของอีกฝ่าย และพูดแสดงความเห็นอย่างตรงไปตรงมา

“นายอย่ากังวลไปเลย

เรื่องนี้พี่จะช่วยนายเอง

หลินมั่วนั่นอยากจะเจริญก้าวหน้าใช่มั้ยล่ะ ?”

“อยู่ตรงหน้าหมาป่าอย่างฉัน ฉันจะทำให้เขาไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดเลย”

จนถึงตอนนี้ หัวคิ้วของอินเทียนเป้าถึงได้เริ่มผ่อนคลายลงทีละน้อย

“งั้นก็รบกวนด้วยนะครับ”

พวกเขายกแก้วขึ้น เสียงแก้วชนกันดังกึกก้องไปทั่วห้อง

...

ในขณะเดียวกัน

หลินมั่วที่ในตอนนี้มีงานเยอะมาก ยังไม่รู้ว่าเขาตกเป็นเป้าหมาย

หลังจากที่วุ่นกับจางกงมาตลอดทั้งเช้า

เด็กๆ ที่เข้ามาสมัครทั้งหมดถูกคัดกรองทีละคน ในที่สุดก็เหลืออีกสี่สิบสองคน

เดิมทีหลินมั่ววางแผนจะรับสมัครเพียงสิบคนเท่านั้น และมันก็ล้นหลามไปแล้ว

แต่คำพูดเชิงลบของจางกงเผยให้ถึงเห็นความตั้งใจของหลินมั่วที่จะฝึกฝนเขาเป็นการส่วนตัว

เหล่าผู้ปกครองบ่นเสียงดังกันทันที

มีคนหนึ่งเอาแต่ร้องขอให้หลินมั่วเพิ่มรายชื่อเข้าไปอีก

ภายใต้ “ความดันทุรัง” ของพวกเขา

ในท้ายที่สุดหลินมั่วก็รับสี่สิบสองคนสุดท้าย

ตอนนี้เหล่าผู้ปกครองที่เหมือนหมาป่ากับเสือถึงได้ยอมจากไป

แน่นอนว่าคำพูดเหล่านี้ล้วนเป็นการเตือนลูกๆ ของตน

เด็กที่เพิ่งถูกรับเข้ามาต่างพากันหวาดกลัวจนตัวสั่น

แน่นอนว่ายังมีวัยรุ่นสูงอายุจำนวนหนึ่งที่เรียนทักษะทางการแพทย์มาหลายปี