ตอนที่ 2585 ท่านรองจ้าว คุณท่านสามแห่งตระกูลจ้าว

คุณท่านรองจ้าวเจี้ยนผิงมองเลือดที่เต็มกระดานหมากรุก อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแน่น

“น้องสาม นายหน้าด้านไปหน่อยนะ

ฉันเกือบจะได้กินมังกรใหญ่ของนายแล้วแท้ๆ”

ทว่าศพของหัวหน้าพ่อบ้านตรงหน้าที่อยู่ไม่ไกลนัก เขากลับไม่มองแม้แต่นิดเดียว

แต่คุณท่านสามที่อยู่ตรงข้ามกำลังเช็ดมีดเล่มใหญ่ที่เปื้อนเลือด แล้วหัวเราะเสียงดัง

“แค่เปื้อนเลือดนิดหน่อย ไม่เป็นไรพวกเราเล่นต่อ”

“หน้าด้าน เล่นไม่เก่งแต่ดันทุรัง ไอ้คนบ้าบิ่น!”

หลังจากด่าติดต่อกันสามประโยคแล้ว จ้าวเจี้ยนผิงจึงสะบัดพัดพับในมือ ลุกขึ้นเดินออกไปจากที่นี่

และที่เดิม จ้าวอันคังกลับเรียงกระดานหมากรุกตรงหน้าใหม่ด้วยอารมณ์คึกคัก

จนกระทั่งเม็ดหมากขาวโดนกินทั้งหมด เขาจึงตบสองมือที่เปื้อนเลือดด้วยความพอใจ

“เข้ามา ทำความสะอาดหน่อย!”

พอสิ้นเสียง

ร่างเงาคนจำนวนหนึ่งแวบผ่านไป

ผ่านไปสองสามนาที สถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยเลือดฟื้นฟูกลับสู่สภาพเดิม

...

ตามเจตนาของท่านจ้าว จ้าวจื่อเยียนเป็นคนจัดงานเลี้ยงตอนเย็นด้วยตัวเอง เพื่อต้อนรับแขก

ส่วนตัวของท่านจ้าวนั้น เนื่องจากปัญหาสุขภาพ จึงไม่สะดวกมาเป็นเพื่อน

และภายในห้อง ซึ่งเหลือเพียงท่านจ้าวคนเดียว

เขาโทรศัพท์ไปอวยพรวันตรุษจีน

“ไป๋หลิงเฟิง ศิษย์ของนายอยู่ในเมืองกู่เน่ยของฉันแล้ว

นายใจกว้างมากนะ แม้แต่อาวุธวิเศษก็ยอมปล่อยออกมาได้”

ทว่าหลังขากเขาพูดจบ โทรศัพท์สายนั้นกลับพูดด้วยเสียงรำคาญ

“พอเถอะ เหล่าจ้าวนายไม่ต้องหยั่งเชิงแล้ว

อาวุธวิเศษอาไท่ คนที่ไร้สัจจะใช้ไม่ได้ คนที่ไม่มีปณิธานอันยิ่งใหญ่ใช้ไม่ได้เหมือนกัน

เขาเป็นสัญลักษณ์เฉพาะตัวของหลินมั่ว”

“ในเมื่อศิษย์ของฉันอยู่ที่นั่นแล้ว นายรอดชีวิตแน่นอน

รอให้นายหายดีแล้ว อย่าลืมมาหาฉันที่เมืองจิง ฉันจะอัดนายสักหน่อย”

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ จ้าวหนานเยว่จึงสบายใจไม่น้อย

แต่พอได้ยินคำพูดเสียดสีคำว่า ‘อีก’ เขารู้สึกโกรธทันที

แต่ไม่รอให้เขาโต้กลับ โทรศัพท์สายนั้นวางสายไปแล้ว

และภายในห้อง จึงเหลือเพียงท่านจ้าวพูดพึมพำอย่างไม่พอใจอยู่คนเดียว

“ฉันไม่ตายหรอก รอให้ฉันหายดีแล้ว จะล้างความอับอายครั้งนั้นแน่นอน”