ตอนที่ 259 ฉันทำได้มากกว่านี้อีก

ฟังฮุ่ยยิ่งฟังก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่น “พอได้แล้ว ครอบครัวเดียวกันแท้ๆ แกต้องการอะไรกันแน่ จะให้เขาคุกเข่าคำนับคนอื่นได้ยังไง มันดูถูกกันไปไหม”

“ต้องให้บ้านแตกสาแหรกขาดก่อนหรือไง แกถึงจะพอใจ”

สวี่ปั้นซย่าถามกลับด้วยความโกรธ “ฉันเป็นคนทำให้บ้านแตกสาแหรกขาดเหรอ ฉันก็แค่พูดถึงเหตุผล เขาแพ้พนันได้ แต่ฉันแพ้ไม่ได้เหรอ”

ฟังฮุ่ยตอบด้วยความโกรธเช่นกัน “ปั้นซย่า ฉันไม่ได้ว่าแกนะ แต่จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้มันไม่ถูกต้องแต่แรก ใช่...หวงเหลียงแพ้พนัน เขาจะต้องคุกเขาคำนับหลินมั่ว ส่วนแก ถ้าแพ้อย่างมากก็แค่ให้หวงเหลียงดูแลบริษัทยาต่อ แกไม่ได้สูญเสียอะไรเลย บริษัทนั่นก็ยังเป็นกิจการของครอบครัว แต่หวงเหลียงต้องเสียทั้งเกียรติและศักดิ์ศรี หวงเหลียงต้องยอมและอดทนเพื่อแกมากแค่ไหน ทำไมแกถึงกล้าพูดแบบนี้”

สวี่ปั้นซย่าตะลึง เธอไม่คิดว่าแม่ของตัวเองจะพูดจาร้ายกาจแบบนี้ออกมา

แม้แต่จะเอาบริษัทของตัวเองออกมาเดิมพันก็ยังเทียบไม่ได้กับศักดิ์ศรีของใครบางคนซะอีก

คิดว่าเธอจะไม่เข้าใจเรื่องการโอนทรัพย์สินภายในงั้นเหรอ ถ้าโอนไปอยู่ในมือพ่อกับแม่แล้ว สวี่ตงเสวี่ยกับหวงเหลียงจะเอาไปเมื่อไรก็ได้ พวกเขาคิดว่าเธอโง่มากเลยสินะ

แต่สวี่ปั้นซย่าไม่กล้าพูดออกไป เธอรู้ดีว่าพ่อกับแม่เข้าข้างหวงเหลียงมากกว่า

ถ้าเธอพูดออกไปคงถึงเวลาที่บ้านแตกสาแหรกขาดจริงๆ

เธอถอนใจพลางกัดฟันพูดว่า “แม่ เลิกพูดให้มันดูดีแบบนั้นเถอะ เรื่องราวเป็นยังไงพวกเราต่างก็รู้ดี ไม่ว่ายังไงหวงเหลียงก็ต้องคุกเข่าคำนับหลินมั่ว”

ฟังฮุ่ยรู้สึกโกรธสุดขีด เธอกรีดร้องและตะโกนออกมาเสียงดัง “ทำไมฉันถึงคลอดลูกอกตัญญูอย่างแกออกมา”

ใบหน้าของสวี่ตงเสวี่ยแสดงความรังเกียจออกมา “สวี่ปั้นซย่า ถือว่าวันนี้ฉันได้เห็นธาตุแท้ของพี่แล้ว พี่มันน่ารังเกียจจริงๆ”

หลายคนเริ่มส่งเสียงดัง ถึงแม้สวี่ปั้นซย่าจะหน้าซีดแต่เธอก็ไม่ยอมถอย

ครั้งนี้เธอต้องสู้ ไม่ใช่แค่เรื่องเดิมพัน เพราะที่สำคัญกว่านั้นคือเธอต้องปกป้องศักดิ์ศรีของหลินมั่ว

หลินมั่วขมวดคิ้ว เขาไม่แคร์ว่าหวงเหลียงจะคุกเข่าคำนับเขาหรือไม่

แต่หวงเหลียงผิดคำพูดกับภรรยาของเขาในการเดิมพันครั้งนั้น เขายอมไม่ได้เด็ดขาด