ตอนที่ 2594 วิชาสิบปีศาจฉุดชีวิต

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ หากมีคนมาบอกจ้าวจื่อเยียนว่าบนโลกนี้มียาที่สามารถย้อนกลับไปวัยเยาว์ได้

เธอคงจะโบกหลังมือกลับไปเพราะคิดว่านี่เป็นเรื่องไร้สาระ

แต่ตอนนี้เธอได้เห็นมันด้วยตาของตัวเอง

ระหว่างที่จ้าวจื่อเยียนและจ้าวหยูกำลังตกตะลึงอยู่นั้น

ผมขาวโพลนของจ้าวหนานเยว่ก็กำลังเปลี่ยนเป็นสีดำอย่างรวดเร็วจนสังเกตได้

ในเวลาเดียวกัน รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าก็ค่อยๆ จางหายไป

กลิ่นอายของความตายรอบๆ ตัวก็สลายหายไปเกินครึ่ง

“นี่...”

“คุณหลิน นี่คือยาวิเศษณ์เหรอ”

จ้าวจื่อเยียนอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น

ถึงแม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายคือหมอเทวดาคนใหม่ของประเทศจีน

ความจริงที่เธอไปเชิญหลินมั่วมาที่นี่ก็เป็นเพราะคำสั่งของคุณปู่ล้วนๆ

ประกอบกับใบหน้าอ่อนเยาว์ที่หล่อเหลาของเขา

ทำให้ในตอนแรก จ้าวจื่อเยียนเพียงลองให้เขามารักษาเท่านั้น ไม่ได้จริงจังอะไรมากมาย

แต่เมื่อเธอเห็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับคุณปู่ เธอก็รู้สึกประหลาดใจจนพูดอะไรไม่ออก

หลินมั่วเมื่อเห็นว่าจ้าวจื่อเยียนมีสีหน้าตกใจ

เขาก็ยิ้มออกมาเบาๆ

“ไม่มียาวิเศษณ์อะไรพวกนั้นหรอก มันไม่ได้เกินจริงขนาดนั้น

ผมแค่รวบรวมเอาสมุนไพรเพิ่มกำลังชีวิตมากมายหลายชนิดเข้าไว้ด้วยกัน และหลอมมันออกมาเป็นยาเพิ่มกำลังชีวิตก็เท่านั้น”

หลังจากรู้ว่ายาชนิดนี้เป็นยาที่หลินมั่วหลอมขึ้นมาเอง

คนอื่นๆ ต่างมีสายตาที่เปลี่ยนไป

ส่วนท่านจ้าวเมื่อเห็นว่าท่าทางของหลานสาวและลูกบุญธรรมเปลี่ยนไป เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น

“เสี่ยวหยู ขอกระจกให้ฉันหน่อย”

เมื่อจ้าวหยูเจ๋อนำกระจกมาให้

จ้าวหนานเยว่ก็เป็นว่าคนในกระจกเป็นตัวเองในอายุยี่สิบกว่าปี

ถึงแม้เขาจะเห็นโลกมามาก แต่ในครั้งนี้ก็ทำให้เขาอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกเช่นกัน

เขาเบิกตากว้างมองหลินมั่ว ก่อนจะชี้ไปที่คนในกระจก

หากไม่อยู่ในวงการแพทย์ ก็ไม่มีทางรู้หลักการของการแพทย์

คนทั้งสี่ที่อยู่ที่นี่ มีเพียงหลินมั่วคนเดียวเท่านั้นที่สีหน้ายังไม่คลายกังวล

เพราะยังไงซะยาเพิ่มกำลังชีวิตเป็นเพียงเครื่องมือที่ดึงท่านจ้าวให้กลับมาจากเงื้อมมือของยมทูตก็เท่านั้น

ส่วนอาการของเขายังไม่ได้รับการรักษาที่ได้ผล

ถ้าดึงเอาเข็มเงินทั้งเก้าออกมาทั้งหมด พลังชีวิตของท่านจ้าวก็จะลดลงอย่างรวดเร็วเช่นเดิม