ตอนที่ 2600 สังหารคนนับร้อยด้วยกระบี่เดียว

การเข่นฆ่าที่ชุลมุนราวกับเครื่องบดเนื้อของชีวิตคน

มีคนล้มตายมากมาย และมีคนพุ่งเข้ามาโจมตีไม่หยุดเช่นกัน

“หัวหน้าเฉิน ให้เด็กพวกนั้นถอยก่อนเถอะ

พวกเราแก่แล้วแต่พวกเขายังเด็ก

พวกเขายังคงต้องแบกรับภารกิจอันหนักอึ้งอยู่”

เมื่อเห็นใบหน้าอ่อนเยาว์แต่แววตาเด็ดเดี่ยวของพวกเด็กๆ

ท่านสามวังจึงพูดขึ้นอย่างทนไม่ได้

หัวหน้าเฉินที่เต็มไปด้วยบาดแผลกลับยิ้มออกมา

“ท่านวัง การเสียเลือดและหยดน้ำตาจะทำให้พวกเขาเติบโตได้เร็ว

พวกเราฝึกกันมาแบบนี้ และจะไม่เว้นพวกเขาเช่นกัน”

เมื่อมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มพวกนั้น

หัวหน้าเฉินก็รู้สึกสงสารไม่น้อย

แต่ความเมตตาและความรักไม่ใช่กฎของทหาร

ในเวลานี้เขาไม่สามารถใจอ่อนได้

หัวหน้าเฉินขบฟันแน่นก่อนจะตกโกนออกไป

“เด็กๆ ท่านผู้นำวังอยากให้พวกนายถอยกลับมายังเส้นปลอดภัย พวกนายว่ายังไง”

เสียงที่ตอบกลับมามีเพียงเสียงของเด็กๆ แปดร้อยกว่าคนที่พูดเป็นเสียงเดียวกัน

“ไม่ถอยเด็ดขาด ต้องตอบแทนบุญคุณ!”

“ไม่ถอยเด็ดขาด ต้องตอบแทนบุญคุณ!”

พวกเขาหันหน้ามาตอบ หัวหน้าเฉินมองรอยยิ้มใสซื่อบริสุทธิ์ของพวกเขาที่มีแววตาหนักแน่นแฝงอยู่

เสียงดังก้องกังวานไปทั่วพันธมิตรศิลปะต่อสู้

เด็กหนุ่มมีหัวใจที่เด็ดเดี่ยวถึงเพียงนี้ แล้วผู้ใหญ่แบบพวกเรามีอะไรต้องกลัวงั้นหรือ

เมื่อถูกความเด็ดเดี่ยวของเหล่าเด็กหนุ่มที่อายุไม่เกินสิบหกปีปลุกใจ

ขวัญกำลังใจของทหารในแนวป้องกันก็เพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าตัว

หลังจากที่ถีบยอดอกของฝ่ายศัตรูออกไป

ทหารของพันธมิตรศิลปะต่อสู้ก็ใช้สองมือของตัวเองบีบลำคอของศัตรูสองคน

“ไอ้เว*เอ้ย ไปตายซะ!”

ท่ามกลางเสียงคำราม มือที่บีบรอบคอของศัตรูทั้งสองก็เพิ่มทวีคูณ ทำให้คอของพวกมันหักออกและหมดลมหายใจไปทันที

แต่ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้ปล่อยมือ จู่ๆ ด้านข้างของเขาก็มีมีดพุ่งเข้ามาโจมตี

เมื่อเลือดสาดกระเด็นออกไป

ต้นแขนขององครักษ์คนนี้ก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง

เมื่อเห็นว่าตัวเองถูกฟัน แววตาของเขาก็แดงก่ำด้วยความโกรธ

เขาพุ่งเข้าไปหาศัตรูอย่างไม่คิดลังเล