ตอนที่ 2605 งั้นก็เรียกว่าองครักษ์ขนนกแล้วกัน

"คุณหลิน ตอนนี้เรื่องราวของที่นี่ได้รับการจัดการเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ถึงเวลาที่พวกเราต้องกลับแล้ว"

การระดมกองกำลังจำนวนมากโดยตระกูลจ้าวได้ตกเป็นเป้าสายตาของอิทธิพลใหญ่แล้ว

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น บวกกับเรื่องราวของทางพานหยางเกือบจะจัดการเรียบร้อยหมดแล้ว

เฉินหยูจึงมาเพื่อกล่าวลา

"เรื่องนี้ต้องขอบคุณลุงเฉินหยูมากครับ”

"ไม่ต้องเกรงใจครับ ผมแค่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้นำตระกูลครับ"

คุณหลิน หลังจากที่คุณเสร็จธุระแล้ว อย่าลืมมาเป็นแขกที่เมืองกู่เน่ยล่ะ

หวังว่าจะได้พบกันอีกครั้งครับ"

หลินมั่วมองตามจ้าวหยูที่ค่อย ๆ เดินจากไปพร้อมกับองค์รักษ์พยัคฆาหมื่นคน

รอจนเงาหลังของพวกเขาหายไปตามขอบฟ้า

หลินมั่วจึงหันหลังกลับ แล้วรีบไปที่ฐานที่มั่นกองหนุน

เมื่อเขาเข้ามาใกล้มากขึ้นก็พบว่าเด็กๆ ที่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยกำลังช่วยเหลือเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ดูแลเพื่อนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส

เนื่องจากการดูแลอย่างระมัดระวังของท่านสามวัง จึงไม่มีผู้บาดเจ็บจนเสียชีวิต มีเพียงอาการบาดเจ็บสาหัสกับบาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น

หลังจากที่เห็นหลินมั่ว พวกเขาก็วางงานในมือลงทันที

"ท่านหลินมาแล้ว"

ด้วยคำอุทานของคนหนึ่งในนั้น จากห้องฝึกอบรมที่เงียบสงบก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

"ผู้มีพระคุณ เมื่อไหร่ท่านจะสอนวิชาดาบให้พวกเราครับ"

"ใช่ ใช่ คือท่าที่ศัตรูทั้งล้มลงด้วยกระบวนท่าฟาดท่านั้น "

"ผมก็อยากเรียนเหมือนกันครับ ท่านหลิน ตอนนี้พี่ตี๋หยุนเริ่มฝึกฝนแล้ว พวกเราก็อยากแข็งแกร่งเหมือนกับท่าน"

เมื่อเผชิญหน้ากับเด็กกลุ่มนี้ที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

หลินมั่วก็พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

"ได้สิ ไม่มีปัญหา แต่พวกหนูต้องรีบฟื้นฟูร่างกายก่อนนะ"

"ถึงเวลานั้น เมื่อพวกหนูหายดีแล้ว ทุกคนก็จะเรียนไปด้วยกัน"

หลังจากประสบพบเจอกับการต่อสู้ครั้งนี้ จิตใจของเด็กๆ ก็แตกสลายไปมากเช่นกัน

ถึงเวลาที่จะต้องสอนพวกเขาเกี่ยวกับ "ความลับแห่งการสร้างสรรค์" และ "ความลับอิสระ"

และเมื่อหลินมั่วพูดจบ

คนในห้องฝึกอบรมทั้งหมดก็ส่งเสียงเชียร์ทันที

หลังจากที่อีกทางฝั่งหนึ่งทราบถึงการมาถึงของหลินมั่ว ท่านผู้นำเฉินที่ยังมีผ้าพันแผลอยู่ก็รีบเข้ามาพบด้วยเช่นกัน

"ผมได้เห็นทูตเจิ้นเยว่"