ตอนที่ 2626 ล่วงเกินกานเวย ติดต่อไท่จื่อ

ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องอันน่าเวทนา ขาของคุณชายอู๋โค้งงอ 90องศา ทำให้เลือดสีสดและกระดูกโผล่พ้นผิวหนังออกมาอย่างชัดเจน

เสียงเอะอะทำให้เสี่ยวลู่อิ่งที่อยู่ในอ้อมแขนยกมือขึ้นปิดหูอย่างทนไม่ไหว

หลินมั่วลงมืออีกครั้ง เขาตบหน้าคุณชายอู๋จนหมุนอยู่บนอากาศหลายตลบ จากนั้นก็ร่วงลงพื้นและสลบไป

ในที่สุดโลกก็สงบสักที!

กานเวยมองคุณชายอู๋ที่นอนกองอยู่ที่พื้นด้านข้างอย่างไม่เชื่อสายตา

“นายกล้าช่วยคนนอกและลงมือกับเพื่อนฉันได้อย่างไร”

พูดจบเธอก็กัดฟันและเดินไปหาหลินมั่ว

“ทาสชั่ว ใกล้ทำให้แกกล้าถึงขนาดนี้!”

หลังจากพูดออกไปแบบนั้น กานเวยก็ยกมือขึ้นเพื่อที่จะตบหลินมั่ว

หลินมั่วที่อุ้มเสี่ยวลู่อิ่งอยู่ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย

“เธอนี่ คงแก้ไม่หายแล้วจริงๆ!”

เพี๊ยะ!

กานเวยเพิ่งจะยกมือขึ้น หลินมั่วก็ชิงลงมือตบหน้าเธอก่อน จนเธออยู่ในอาการงุนงง

สถานการณ์นี้ทำให้ผู้คนโดยรอบตกตะลึงทันที

ใจกล้าเกินไปแล้ว ถึงขั้นกล้าตบหัวแก้วหัวแหวนของตระกูลกานเลยหรือ

“พ่อหนุ่ม แย่แล้ว! ตระกูลกานไม่ปล่อยนายไปแน่”

“ใช่ กล้าลงมือกับเอ้อร์หู่แห่งเมืองเหอซานเชียวหรือ”

“จิ๊ๆ น่าเสียดาย เกรงว่าชีวิตชายหนุ่มมากความสามารถเช่นนี้คงต้องจบลงแล้ว”

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แต่หลินมั่วก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

“คุณกวน พวกเรากลับกันก่อนเถอะ สถานที่แบบนี้พวกเราไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ”

หลังจากหันหลังกลับและวางเสี่ยวลู่อิ่งลง เขาก็ถอดเสื้อคลุมออกเพื่อสวมให้กวนหลิงหลง

ผู้ที่ถูกทำให้ตกใจกลัวร้องไห้ออกมาจนเครื่องสำอางเลอะเทอะไปหมด เธอพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นหลินมั่วก็พยุงเธอขึ้นมา

แต่เนื่องจากไม่มีเรือที่จะใช้ออกไป ตอนนี้หลินมั่วไปล่วงเกินกานเวยเข้า ตระกูลกานคงจะเกลียดเขาแล้ว จะส่งเขาออกไปง่ายๆ ได้อย่างไร

จู่ๆ หลินมั่วก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เวลานี้เรือขนส่งของไท่จื่อคงจะอยู่ใกล้ๆ นี้แล้ว เขาจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาติดต่ออีกฝ่ายทันที

ที่อีกด้านหนึ่ง ห่างจากเรือสำราญลำใหญ่ไปประมาณ 10ไมล์ทะเล

มีเรือขนส่งสะเทินน้ำสะเทินบกขนาดใหญ่กำลังแล่นอยู่เหนือทะเล

แม้ว่าจะเป็นเรือขนส่ง แต่ก็มีระบบต่อต้านขีปนาวุธและการโจมตีด้วยเช่นกัน

และเหนือลำกล้องปืนแวววาวที่หนาพอๆ กับเอวผู้ใหญ่นั้น

มีไท่จื่อแห่งเมืองไห่ยืนอยู่อย่างภาคภูมิด้วยสีหน้ารื่นรมย์