ตอนที่ 271 เธอนี่เรียกว่าหมิ่นประมาท

ฟังชิ่งได้ยินคำพูดนั้นก็เกือบจะกระอักเลือด จึงโวยวายออกไปโดยตรง “เธอพูดจาเหลวไหล”

“ฉันไปรับเงินจากเธอมาเมื่อไหร่กัน?”

“เธอกล้ามาใส่ความฉัน?”

“แจ้งความ ฉันจะฟ้องร้องพวกเขา!”

ในเวลานี้ ฟังชิ่งให้ตายยังไงก็ไม่ยอมรับว่าตัวเองรับเงินมาแล้ว

สุดท้ายแล้วเงินที่หวงเหลียงให้คือเงินสด ทั้งยังไม่มีใครเห็น เงินก็ถูกเขาจัดการไปแล้ว

ไม่มีหลักฐาน ใครจะไปทำอะไรเขาได้!

แน่นอนว่าในใจของฟังชิ่งเกลียดหวงเหลียงถึงขีดสุด

ไอ้สารเลวนี้ต่อหน้าก็ทำเป็นให้ฉันช่วยทำเรื่องให้ จากนั้นก็จะเอามีดมาแทงข้างหลังฉัน เห็นได้ชัดเลยว่าจงใจใส่ร้ายป้ายสีฉัน!

สวี่ตงเสวี่ยรู้เพียงแต่ว่าหวงเหลียงส่งเงินให้กับรองคณบดีฟังชิ่ง แต่ก็ไม่รู้ว่าคนนั้นคือฟังชิ่ง

เมื่อได้ยินคำพูดของฟังชิ่ง เธอก็ตกใจเช่นกัน

แต่ว่าเธอก็ดึงสติกลับมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว “อะไรกัน คุณกล้ารับเงินแต่ไม่กล้ายอมรับเหรอ?”

“ตอนที่สามีฉันให้เงินคุณ คุณก็รับไปอย่างราบรื่น!”

“ตอนนี้อยากจะปฏิเสธ คุณยังเป็นลูกผู้ชายอยู่ไหม?”

ฟังชิ่งเกรี้ยวกราด “นั่งนี่ เธอกล้าใส่ร้ายฉันเหรอ?”

“ได้ เธอบอกว่าฉันรับเงินจากพวกเธอ เธอมีหลักฐานไหม?”

“ถ้าหาหลักฐานไม่ได้ ฉันจะฟ้องเธอข้อหาหมิ่นประมาท”

สวี่ตงเสวี่ยตกตะลึง สิ่งแบบนี้เธอจะไปหาหลักฐานได้ที่ไหน?

เมื่อเห็นท่าทีของสวี่ตงเสวี่ย ฟังชิ่งก็รู้ได้ว่าไม่มีหลักฐานจึงอดไม่ได้ที่จะมีความมั่นใจ

“ไม่มีหลักฐานใช่ไหมล่ะ?”

“ฮึ ใส่ร้ายฉันในที่สาธารณะโดยที่ไม่มีหลักฐาน ถูกโรงพยาบาลของเรารังแกจริงๆ เหรอ?

“คณบดี ให้คุณตัดสินใจแทนผม!”

ฟังชิ่งตะโกนออกมาเสียงดัง

คณบดีขมวดคิ้วแล้วพูดอย่างเย็นชา “ชักจะมากเกินไปแล้ว พวกคุณเห็นโรงพยาบาลของเราเป็นอะไรไปแล้วถึงได้มาดูถูกเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ของพวกเราตามใจชอบ?”

“แจ้งความแล้วจับพวกเขาทั้งหมดให้ฉัน!”

สวี่ตงเสวี่ยและคนอื่นๆ ตื่นตระหนก นี่ต้องแจ้งความ พวกเขาอาจต้องมีปัญหาแล้ว

คนไม่กี่คนก่อนหน้านี้ไม่กล้าอยู่ที่นี่ และรีบเดินหนีออกไปแล้ว

ทันทีที่เดินไปถึงประตูทางเข้าโรงพยาบาล ก็ได้พบกับหวงเหลียงกำลังเดินมา

“พ่อแม่ เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

“ผมโทรหาฟังชิ่ง เขาไม่รับสาย”

“ได้การ์ดมาแล้วหรือเปล่า?”

หวงเหลียงถามอย่างเร่งรีบ