ตอนที่ 2786 ความโกรธของเจียเต๋อเลี่ย

หลังจากเสียงระเบิดรุนแรงในปีเตอร์โบโร่ดังขึ้น กองทัพที่อยู่ภายใต้เจียเต๋อเลี่ย ได้ปิดอาณาเขตภายในรัศมีสิบกิโลเมตรของเมืองทั้งหมด อย่างว่าแต่คนเลย แค่นกบินหนึ่งตัวบินผ่านก็โดนยิง

ส่วนแขกที่อยู่ในปราสาทตอนนี้ถูกควบคุมโดยไท่เก๋อแล้ว ทุกคนถูกแจ้งให้นั่งนิ่งอยู่ที่เดิมห้ามเดินไปไหน

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกเราเป็นแขกของเจ้าชายหกนะ”

“เธอหยุดพูดเลย บัตรเชิญของพวกเราเหล่านี้ได้มายังไงไม่รู้เหรอ ผู้ที่ได้รับเชิญจริงๆ ยังนั่งอยู่ในห้องรับรองแขกอยู่เลย”

“อาจจะเกี่ยวข้องกับระเบิดที่เมื่อครู่ หรือว่าปีเตอร์โบโร่โดนโจมตี”

“ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเธอดูสภาพของพวกเราตอนนี้ มีความเป็นไปได้สูงที่จะเกิดเรื่องใหญ่มาก”

“พวกเราไม่ได้ทำ ถือสิทธิ์อะไรควบคุมตัวพวกเราอยู่ที่นี่”

“ก่อนที่จะมีการสืบเรื่องนี้ให้ชัดเจน พวกเราทุกคนคือผู้ต้องสงสัย แต่ฉันขอโน้มน้าวเธอว่าอยู่เฉยๆก่อน”

พอพูดออกไป สายตาของคนไม่น้อยมองไปยังเหล่าองค์รักษ์ที่ติดอาวุธครบครันยืนเฝ้าอยู่นอกประตู และท่าทางดุดันของพวกเขาทำให้คนที่บ่นเหล่านั้นหุบปากทันที

สวนด้านหลังปีเตอร์โบโร่ หลังจากรอหลินมั่วบังคับป้อนยาหนึ่งเม็ดให้คนที่โจมตีได้ไม่นาน เดิมทีแววตาที่หนักแน่นของคนผู้นี้ค่อยๆ มัว สีหน้าดิ้นรนบนใบหน้าของเขาเริ่มผ่อนคลายลง

“ใครส่งพวกแกมา”

พอพูดออกไป ทุกคนจึงส่ายหน้า อยากถามให้รู้เรื่องจากปากของทหารหน่วยกล้าตาย เหมือนถามคนบ้าพูดละเมอ แต่เนื่องจากสถานะของหลินมั่ว คนที่อยู่ในนี้จึงไม่พูดมาก มีเพียงเจียเต๋อเลี่ยที่ถามอย่างสงสัย

“น้องหลิน พวกเขาไม่พูดหรอก!”

เขาเข้าใจเรื่องนี้ที่สุด ไม่ว่าอย่างไรลูกน้องของเขามีไม่น้อยที่เป็นทหารหน่วยกล้าตาย ถ้าหากไม่ใช่เพราะองค์รักษ์ลับของตัวเองมีพลังแข็งแกร่ง รีบจับตัวสองสามคนนี้ก่อนที่พวกเขาจะกัดยาพิษในซอกฟันสองสามคนนี้คงกลายเป็นศพไปนานแล้ว

“ฝ่าบาทไม่ต้องกังวล ผมมีวิธีของผมอยู่แล้ว”