ตอนที่ 2792 ขวางเรือ

ลูกเรือกลุ่มหนึ่งถูกปืนมืดหลายสิบกระบอกเล็ง และความเย่อหยิ่งของพวกเขาก็ลดลง มีดและส้อมที่เดิมทีพวกเขาต้องการฆ่าไท่จื่อก็ถูกโยนลงบนพื้น ทุกคนได้แต่จ้องมองกันด้วยความกลัว เกรงว่าจะเกิดความสยดสยองขึ้นเมื่อลั่นไก

“พวกแกไม่อยากมีชีวิตแล้วหรอ แกกล้าดียังไงมาขัดขวางเรือขนส่งของตระกูลของฉัน”

กัปตันหวังเจ๋อรีบไปที่ที่เกิดเหตุและประกาศว่าเป็นตระกูลข่งทันที ตระกูลข่งของพวกเขาใช้งานเรือในทะเลหลวงมานานกว่า 20 ปี ยังจะมีบางคนไม่กลัวตายและกล้าที่จะมาขวางเรือขนส่งของพวกเขา

ไท่จื่อไม่หลงกลอุบายนี้ และนอกจากนี้ เขาต้องการจัดการตระกูลข่งอีกด้วย

“ว้าว แกเสียงดังที่สุดใช่ไหม”

ทันทีที่คำพูดจบลง ไท่จื่อไม่รอให้อีกฝ่ายดึงปืนพกออกจากเอวของเขา เขาก้าวไปข้างหน้าและเตะหวังเจ๋อไปที่ดาดฟ้า เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรงในช่องท้องของเขาและไม่สามารถไม่ได้พูดอะไรเลย เขาทำได้เพียงงอตัวเป็นกุ้งและร้องออกมา

ไท่จื่อก็รู้สึกรำคาญใจเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงย่อตัวลงและดึงปืนพกของคู่ต่อสู้ออกมา จากนั้นจึงฟาดกระบอกปืนไปที่ปากของหวังเจ๋อ เพียงแสบเดียวฟันขาวของเขากลายเป็นสีแดงเลือด

“นี่ถึงจะดีขึ้นมาหน่อย ทั้งโลกเงียบสงบแล้ว”

“ถ้าใครมีปักญหาหรือไม่พอใจกรุณาก้าวออกมาข้างหน้า ฉันชอบโน้มน้าวผู้อื่นด้วยคุณธรรมของฉันเอง”

ลูกเรือมองไปที่กัปตันหวังเจ๋อ ซึ่งกำลังคร่ำครวญและกรีดร้องโดยมีเลือดอยู่ในปาก จากนั้นมองไปที่รอยยิ้มอันน่าสะพรึงกลัวของไท่จื่อ และถอยกลับไปทันที

สอนคนด้วยคุณธรรมงั้นหรอ ฉันเชื่อการกระทำโหดร้ายของแก!

หลังจากที่ไท่จื่อทำเรื่องทั้งหมดนี้เสร็จแล้ว เขาก็ปรบมืออย่างพึงพอใจ

“ในเมื่อทุกคนไม่มีข้อโต้แย้งและมีความสุขดี มาพูดเรื่องการชดใช้กันดีกว่า”

"เรือขนส่งของพวกแกชนเรือรบของเรา เราจึงจะใช้เรือของพวกแกเป็นหลักประกันค่าซ่อมได้”

หลังจากแก้ตัวอย่างง่อยๆ ไท่จื่อก็กวักมือแล้วขอให้คนช่วยพาเรือขนส่งของตระกูลข่งออกไป

หลังจากมาถึงเกาะเล็กๆ ของตระกูลจ้าวที่ได้รับการตกลงล่วงหน้า มีเรือมากกว่าสิบลำจอดอยู่ที่นี่ และโลโก้บนเรือก็เป็นสัญลักษณ์เดียวกันกับตระกูลข่ง