ตอนที่ 2901 การเปลี่ยนแปลงของลู่อิ่ง

หลินมั่วได้ยินลู่อิ่งพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ในใจก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา

โยวหลีที่รู้เรื่องก็รู้สึกถึงความผิดปกติ จากนิสัยปกติของลูกสาวตัวเองจะต้องโมโหออกมาอย่างแน่นอน แต่ทว่าตอนนี้เธอกลับนิ่งเงียบจนแอบรู้สึกว่าน่ากลัว

“อิ่งเอ๋อร์ ลูกยังโอเคมั้ย?”

เขาเป็นห่วงจึงถามออกมา

ลู่อิ่งเงยหน้าขึ้นและยิ้ม “ไม่เป็นไรค่ะ ถึงหนูจะชอบพี่หลินมั่วมากๆ แต่ก็จะไปทำลายครอบครัวที่รักใคร่ปรองดองกันของเขาไม่ได้อยู่ดี”

“ก็ดีนะ ฉันก็ดูออกว่าพี่หลินมั่วรักภรรยาของเขามากๆ”

“ขอให้พวกพี่มีความสุข!”

เธอพูดพร้อมก้าวออกไปข้างหน้า กอดหลินมั่ว พร้อมนำหัวซุกไปที่ไหลของเขา

“ผมจะจำความรู้สึกดีๆ นี้ไว้ตลอดไป”

“รู้แต่แรกฉันคงไม่กลับมาแล้ว เป็นแบบนี้อย่างน้อยฉันก็จะพิงแบบนี้ได้”

หลังจากที่ลู่อิ่งพูดพึมพำไม่กี่ประโยคก็ปล่อยมือทั้งสองข้าง

“พ่อคะ ก่อนหน้านี้หนูไม่รู้ความ! สร้างปัญหาให้พ่อจนได้”

โยวหลียกมือขึ้นมา อยากพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มยังไง

“อิ่งเอ๋อร์ ในฐานะพ่อ พ่อก็แค่อยากให้ลูกกลับมายังมีความสุข พ่อก็อยากอุ้มหลานแล้วเหมือนกัน”

“ก็เลยรีบร้อนไปหน่อย…”

ภายใต้ความพยายามที่จะอธิบาย ลู่อิ่งยิ้มและส่ายหน้า “ฉันเข้าใจ! ฉันเข้าใจดีค่ะ!”

โยวหลีได้ยินถึงตรงนี้ ในตอนที่เตรียมจะปล่อยมือ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที เห็นเพียงแค่ดาบของลู่อิ่งที่กวัดแกว่ง จากนี้นผมสีดำสลวยก็ร่วงหล่นลงมา

ผมยาวที่เดิมทีคล้ายผ้าคลุมไหล่ของลู่อิ่งหายไปทันที ความไร้เดียงสาถูกแทนที่ด้วยความซับซ้อน

“พ่อคะ หนูเป็นลูกอกตัญญู ตั้งแต่นี้ไปฉันจะอุทิศตนให้กับลัทธิเต๋า หนูกลัวว่าจะไม่สามารถเติมเต็มความปรารถนาของพ่อได้”

ภายใต้การเปลี่ยนแปลงของความโศกเศร้าและความสุข ใจของเธอยอมแพ้ ครั้งหนึ่งมันยากที่จะเปลี่ยนแปลง ถ้าเธอแต่งงานกับหลินมั่วไม่ได้ ก็จะไม่มีใครในโลกนี้ที่สามารถเข้าไปในใจของเธอได้อีก