ตอนที่ 2906 ความเปลี่ยนแปลงของศักยภาพ

ดวงดาวประดับท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงจันทร์ที่ส่องสว่างราวกับด้ายสีเงินที่ห่มผืนฟ้า

ในสระน้ำมีเงาสะท้อนรูปพระจันทร์เต็มดวงอย่างชัดเจน

ตู้จี๋ในตอนนี้นั่งอยู่คนเดียวริมสระน้ำ เขาจ้องมองผืนน้ำและถอนหายใจอย่างลับๆ ไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่าหลินมั่วอยู่ข้างหลัง

“เป็นอะไรไป ท่านมีปัญหาใหญ่ะอะไร อะไรที่ทำให้ท่านถอนหายใจได้ขนาดนี้”

ตอนที่ได้รู้ ตู้จี๋ถึงได้สติและลุกขึ้นยืนพร้อมพนมมือทั้งสอง

“โยมหลิน ดึกดื่นป่านนี้แล้ว ทำไมยังไม่พักผ่อนอีก”

หลินมั่วยิ้มแบบเขินๆ “ท่านครับ ประโยคนี้ผมนะจะเป็นคนถามท่านมากกว่า”

“รู้จักกันได้ไม่นาน แต่ผมเพิ่งเคยเห็นท่านเศร้าโศกขนาดนี้

เจอเรื่องลำบากใจอะไรมาใช่มั้ยครับ?”

ตู้จี๋ดูตื่นตระหนก แต่เขารีบเก็บซ่อนอารมณ์กลับไปทันที

“ขอบคุณโยมหลินที่เป็นห่วง อาตมาไม่เป็นไร!”

ทักษะการแสดงที่แย่ของเขาจะรอดสายตาของหลินมั่วได้ยังไง

“ตู้จี๋ เราเป็นเพื่อนกันใช่มั้ย?”

ตู้จี๋เห็นสีหน้าเป็นกังวลของหลินมั่วก็พยักหน้าโดยไม่รู้ตัว

“เพื่อนกันก็ต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกันใช่มั้ย? ดูสิว่าผมลำบากแค่ไหน ท่านก็ไม่ได้กลัวความลำบาก ถึงได้มากับไท่จื่อเพื่อตามหาผม”

“ถ้าเป็นเพื่อนของผม ก็พูดกับผมเถอะ หรือจะบอกก็ได้ว่าคุณชอบผู้หญิงบ้านไหนตระกูลไหน ก็เลยวางแผนที่จะกลับไปใช้ชีวิตแบบฆราวาส”

ตู้จี๋ถูกกระตุ้นแบบนี้ก็หน้าแดงขึ้นทันที

“อาตมาเป็นพระยากจนที่อุทิศตนเพื่อพระพุทธศาสนา ก็แค่เป็นห่วงชาวบ้านบนภูเขา โยมหลินอย่าหยอกล้ออาตมาเลย”

รอจนเขาพูดจบและได้เห็นรอยยิ้มชั่วร้ายของหลินมั่ว ตู้จี๋ก็ตระหนักได้ในทันทีว่าเขาตนหลุดพูดออกมาแล้วใบหน้าแดงก่ำเริ่มชัดเจนยิ่งขึ้น แต่เขาจ้องมองไปที่ดวงตากลมโตของเขา ก็ทั้งอยากพูดและไม่อยากพูด

ต่อหน้าหลินมั่ว เขาซึ่งเป็นพระสามเณรตัวน้อยที่ไม่มีประสบการณ์ในโลกนี้ ยังไงก็ยังเก็กเกินไปอยู่ดี