ตอนที่ 2916 เศรษฐีอันดับหนึ่งของหมู่บ้านไป๋อวิ๋น

หลังจากใช้เวลาพูดจ้ออยู่พักหนึ่ง คนรับใช้ผู้นั้นก็เล่าเรื่องที่เขาเห็นมาทั้งหมด

หลังจากซุนต้าฟู่ฟังจบ ก็รีบลุกขึ้นมานั่งด้วยความตกใจ

“สารเลว กล้ามาตัดหน้าหารายได้ของฉัน นายไปพาคนมานิดหน่อย ฉันจะดูไอ้พวกนั้นที่ไม่กลัวตาย”

ไม่นานหลังจากนั้น ซุนต้าฟู่ก็พาคนกลุ่มหนึ่ง ไปที่ไซต์งานก่อสร้างอย่างรีบร้อน

เมื่อซุนต้าฟู่เห็นฉากตรงหน้า ความโกรธก็พุ่งในใจ เดิมทีเขาไม่เชื่อฟังคำพูดของลูกน้องเกี่ยวกับยา แต่ตอนนี้เมื่อมองไปรอบๆ ชาวบ้านที่ควรจะคุกเข่าขอทานที่หน้าบ้านเขากลับกำลังทำงานอย่างขะมักเขม้น ตัดต้นไม้ด้วยความมุ่งมั่น ไม่มีท่าทีของคนป่วยก่อนหน้าเลย

“ไอ้พวกสารเลว!”

ถ้าพวกคนป่วยเหล่านี้หายป่วย เส้นทางการทำเงินของเขาไม่ขาดสะบั้นเหรอ

“พวกนั้นไงครับคุณท่าน พวกเขาเป็นคนเรียกชาวบ้านในหมู่บ้านมารวมกัน”

ซุนต้าฟู่มองไปที่เด็กหนุ่มกลุ่มหนึ่งบนไหล่เขา มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มเยาะเย้ย เขาเลือกที่จะลงมือโดยตรง และเดินเข้าไปใกล้พร้อมน้ำเสียงดูถูก

“โย่วโย่วโย่ว คนใจดีนี่มาจากที่ไหนกัน มาช่วยสร้างสะพานและถนนให้หมู่บ้านไป๋อวิ๋นของพวกเรา “

“จุ๊จุ๊จุ๊ โครงการใหญ่ขนาดนี้ คงต้องใช้งบประมาณหลายสิบล้านหรือหลายร้อยล้านแน่ๆชะ”

“พวกนายนี่ช่างเป็นคนโง่เขลาจริงๆ พวกเขาแค่ต้องการเอาเปรียบพวกนายให้ไปตัดไม้ทำลายป่า เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมพวกนี้ จะสามารถเอาเงินมากมายขนาดนี้มาจากไหน”

“พวกนายมีสมองไหม”

เมื่อถูกซุนต้าฟู่ยุยง ชาวบ้านที่กำลังทำงานอย่างขะมักเขม้นก็หยุดมือชั่วคราว พวกเขาไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้มาก่อน พวกเขาแค่อยากทำงานหาเงินเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่

แต่หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่ หลายคนก็หน้าเครียด

“ทุกคนอย่าไปฟังไอ้สารเลวมันพูดพล่อย ถ้าไม่ใช่เพราะมันขัดขวาง พวกเราคงไม่ติดเชื้อหรอก”

“ใช่แล้ว ไอ้สารเลวนี่ มันไม่ใช่คนดี ถุ้ย!”

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ไท่จื่อก็จ้องมองด้วยความโกรธจัด “เชี่ย! ที่แท้ไอ้เจ้าหมูอ้วนนี่มันก็เป็นคนร่วมขบวนการด้วยเหรอ ฉันจะฆ่ามัน!”