ตอนที่ 2930 ของขวัญที่เมียซื้อให้ ไม่ให้ยืม

ระหว่างรอการช่วยเหลือติงลี่เล่าเรื่องราวของชายชุดดำและลูกน้องให้หลินมั่ว

หลังจากหลินมั่วฟังจบก็มีสีหน้าที่ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ จากทสนทนาของคนทั้งสอง เขาสามารถสรุปได้อย่างมั่นใจว่ากลุ่มชายชุดดำเหล่านี้ไม่ใช่คนของต้าฉวี

และพวกมันยังมีท่าเย่อหยิ่งโอหัง ไม่แยแสกระทั่งตระกูลติงและราชวงศ์ว่านเซี่ยง แสดงให้เห็นว่าเบื้องหลังพวกมันต้องเป็นคนที่มีอำนาจใหญ่โตเช่นกัน

หลินมั่วพยายามนึกถึงศัตรูทั้งหมดที่เคยเผชิญหน้าแต่ก็ยังหาเบาะเเสไม่ได้ เพียงแต่ระหว่างต่อสู้กับชายชุดดำ เขารู้สึกคุ้นเคยกับท่าทางการต่อสู้ของพวกมัน และรู้สึกค่อนข้างจะคุ้นเคยกับลมหายใจเล็กน้อย เพียงแต่ชั่วขณะหนึ่งยังนึกไม่ออก

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดวิเคราะห์อยู่ จู่ๆก็รู้สึกว่ามีคนดึงกางเกงของเขา

เมื่อได้สติกลับมาหลินมั่วก็หันขวับไปมองติงลี่ที่อยู่ด้านหลัง ตอนนี้เขาหนาวสั่นระริกไปหมดแล้ว

“หลินมั่ว คุณให้ผมยืมเสื้อโค้ทหน่อยได้ไหม ผมจะหนาวตายอยู่แล้ว”

เวลานี้เป็นฤดูหนาว อีกทั้งเขายังเปียกปอนทั้งตัว หนาวจนทนไม่ไหว

หลินมั่วหัวเราะอย่างใจเย็น “ไม่ให้ยืม เมียฉันซื้อให้ มีตัวเดียวในโลก”

ติงลี่สูดน้ำมูก “หนาวขนาดนี้ ถ้าผมเป็นหวัดจะทำยังไง”

สีหน้าของหลินมั่วเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมา

“ไม่เป็นไร หมอเทวดาของประเทศจีนดูสักหน่อย ต่อให้เท้าของนายเหยียบไปที่โลงศพแล้วครึ่งก้าว ฉันก็สามารถช่วยชีวิตนายกลับมาได้”

ติงลี่สีหน้าเปลี่ยน “ให้ตายเถอะ ก่อนหน้านี้คุณให้ผมช่วยกระจายข่าวผลงานความยิ่งใหญ่ของคุณในภูเขา คุณยังเรียกว่าน้องติงน้องติงอยู่ลยนะ”

“ตอนนี้ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้ อย่าจริงจังขนาดนี้ได้ไหม”

ยิ่งเขาพูดหลินมั่วก็ยิ่งรัดเสื้อโค้ทบนตัวให้เเน่นขึ้น จะพูดอะไรเนี่ยนี่เสื้อที่สวี่ปั้นซย่าซื้อให้ด้วยตัวเองเลยนะ เพิ่มอุณหภูมิความอบอุ่นได้ถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ อบอุ่นหัวใจแบบสุดๆ จะให้คนอื่นใส่ได้ยังไง

“อะไรคือจริงจังหรือไม่จริงจังเล่า ฉันยังช่วยชีวิตนายเลยนะ!

ฉันงานยุ่งมากนะ ยังเจียดเวลามาช่วยนาย ถ้าไม่ใช่กลัวว่านายจะโดนแทงตาย ฉันกลับไปตั้งนานแล้ว

จะทนหนาวอยู่กับนายที่นี่ทำไม”

ลมหนาวบนภูเขาพัดโชยเย็นยะเยือกเป็นพิเศษ

“ถ้านายรู้สึกหนาว อ่ะ ไปคุ้ยบนตัวพวกเขาซิ ดูจากเนื้อผ้าแล้วไม่เลวนะ ต้องเป็นผ้าไหมแท้แน่นอน”