ตอนที่ 2934 การลาจากและการเติบโต

“ลุงอวี้เหลียง ที่เขาพูดจริงหมดใช่ไหม”

จากหนึ่งประโยคคำถามของติงเฟิน สายตาของทุกคนมองไปที่ติงอวี้เหลียง คนหลังได้แต่หลับตาพยักหน้าอย่างจนใจ

มองดูเขาคนนี้เพิ่งเป็นคนหนุ่มหน้าตาดี มีผลงานโดดเด่น แต่พวกคุณรู้สึกกลับมีความวุ่นวายเดินช้อปปิ้งผลาญเงินไปวันๆ กระทั่งไม่เคยได้ยินความสำเร็จของเขามาก่อน นี่คือความแตกต่าง

ติงอวี้เหลียงยอมรับว่า หลินมั่วทำอะไรมีความสุขุม ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าเท่านั้น แต่ในความเป็นจริงเขาหลินมั่วกับติงสงและคนอื่นๆมีอายุต่างกันเพียงเล็กน้อย ทว่าคนหนึ่งอาศัยความสามารถของตัวเองจนเจริญรุ่งเรืองประหนึ่งดวงอาทิตย์กลางท้องฟ้า กลายเป็นผู้แข็งแกร่งเลื่องลือไกล แต่กลุ่มเด็กรุ่นหลังของตัวเองเหล่านี้ล่ะ!

เหอะๆ ยังคงฝันลมๆ แล้งๆ ใช้ชีวิตไปวันๆ!

ติงสงและคนอื่นๆ หลังจากได้คำตอบยืนยันของติงอวี้เหลียงแล้ว จึงก้มศีรษะอันเย่อหยิ่งลงทันทีถึงแม้พวกเขาจะไม่สมัครใจเพียงใด แต่ก็ต้องยอมรับความโดดเด่นของหลินมั่ว

ส่วนประโยคที่ว่า ‘ดวงดี’ นั้นเหมือนถูกฝ่ามือหนึ่งตบหน้าของพวกเขาอย่างแรง

“เฮ้อ!”

หลังจากติงอวี้เหลียงถอนหายใจหนึ่งที แล้วจึงเดินเข้าไปเยี่ยมติงลี่พียงลำพัง หลังจากกำชับให้ดูแลตัวเองดีๆ แล้ว จึงพาติงสงและคนอื่นๆ กลับไป

“คุณหลิน คำพูดของเด็กพวกนี้ เป็นเพียงความคิดส่วนตัวของพวกเขาเท่านั้น

ตระกูลติงของพวกเรายินดีร่วมงานกับคุณด้วยความจริงใจครับ!”

หลินมั่วครั้งนี้ไม่ลุกขึ้นเดินไปส่ง แต่นั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างมั่นคง

“ณ จุดนี้ผมรู้ดี แต่ขอให้หัวหน้าติงอย่าลืมความหมายของผมด้วยนะครับ”

ติงอวี้เหลียงถอนหายใจอีกครั้ง มองพวกเด็กๆ ที่อยู่ข้างอีกที แล้วจึงส่ายหน้าอย่างจนใจ

“อย่างนั้นพวกเราขอตัวกลับก่อนนะครับ!”

เขาพูดจบแล้วจึงเดินออกไปอย่างหมดอาลัยตายอยาก สาเหตุที่คุณผิดหวังนั้นไม่ใช่เพราะความบุ่มบ่ามไร้มารยาทของเด็กๆ พวกนี้เท่านั้น มากไปกว่านั้นเป็นเพราะเขามองไม่เห็นความหวังของความรุ่งเรืองของตระกูลติงจากเด็กรุ่นนี้เลย

นี่คือเรื่องน่าเศร้าของทุกคน!

หลังจากไท่จื่อรอพวกเขาออกไปหมดแล้ว ไฟโกรธในใจยังคงไม่จางหายทันที