ตอนที่ 2980 เจ้าชายใหญ่ หาเงิน

“เจ้าชายใหญ่ คนแค่นี้ไม่น่าจะพอหรือเปล่า”

กองทัพสงปิงที่เดินทางไกลแปดพันลี้สำหรับคนที่อยู่ในงานนี้ เป็นกำลังรบที่แข็งแกร่งก็จริง

แต่ถ้าอยู่แถบชายแดนล่ะก็ กลับดูตัวเล็กไปหน่อย

เจ้าชายใหญ่ทำสีหน้าตกตะลึง จากนั้นจึงส่ายหน้าทันที

“แต่จะทำยังไงได้ เสด็จพ่อถึงแม้จะเห็นด้วยกับการกระทำของผม แต่ค่าใช้จ่ายทั้งหมดผมต้องเป็นคนออกด้วยตัวเอง”

“ทุกท่านก็รู้ โรงแรมชิลลิงตันในนามของผมนี้ ดังนั้น...”

ถึงแม้จะพูดแค่ครึ่งหนึ่ง แต่ความหมายที่อยู่ในนั้นชัดเจนมากแล้ว ขาดแค่ยื่นมือขอเงิน

ทุกคนมองหน้ากัน โดยไม่พูดอะไรในทันที

ดูความสนุกคึกคักนั้นพอได้ แต่พอพูดถึงเงินนั้นทำให้เสียความรู้สึก

ทุกคนไม่ใช่คนโง่ ในนามของเจ้าชายใหญ่ถึงแม้จะมีเพียงโรงแรมเกินระดับห้าดาวหนึ่งแห่ง แต่นายทุนขุนคลังเหล่านั้นที่อยู่ข้างหลังเขา ล้วนเป็นยักษ์ใหญ่ที่มีมูลค่าทรัพย์สินับแสนล้าน

ไม่มีเงิน คุณล้อเล่นอะไรกัน!

ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งงานเลี้ยงตกอยู่ท่ามกลางความเงียบที่น่าอึดอัด

และเจ้าชายใหญ่เห็นได้ชัดว่าได้คาดการณ์ถึงสถานการณ์นี้นานแล้ว เขาจึงขยิบตา นักธุรกิจรวยรูปร่างอ้วนท้วมท่ามกลางฝูงชนคนหนึ่งได้เดินไปข้างหน้า

คนอื่นๆ เมื่อเห็นเขาจึงเกิดความรู้สึกไม่ดีอยู่ในใจ นี่คือสุนัขขี้ประจบผู้ซื่อสัตย์ของเจ้าชายใหญ่ไม่ใช่เหรอ

“เจ้าชาย พวกเราว่านเซี่ยงยางพารากรุ๊ป ยินดีมอบกำลังเพียงเล็กน้อยเป็นเงินสามร้อยล้านเพื่อสนับสนุนการดำเนินการของพระองค์ครับ”

พอสิ้นเสียงแล้วพ่อค้ารวยหลายคนในงานจึงหน้าบึ้งทันที

แม่งสุนัขตัวนี้กำลังจะทำเสียเรื่อง

แต่ฝั่งเจ้าชายใหญ่กลับหัวเราะอย่างสบายใจ

“ตระกูลว่านซือเท่อใจป้ำจริงๆ บุญคุณนี้ผมจะไม่ลืมเลย”

เจ้าชายหกที่ดูละครอยู่ข้างๆ หัวเราะเยาะเย็นชาไม่หยุด

“หึ กินได้น่าเกลียดจริงๆ”

ให้เงินก็จำบุญคุณได้แล้ว ไม่ให้เงินก็คือแค้นฝังใจสิ