ตอนที่ 2989
ตอนที่ 2989 สถานการณ์ฉุกเฉิน ทุกคนได้รับบาดเจ็บ
September 20, 2026
ลูกศิษย์ถงจวินสุดยอดมาก ๆ ถึงแม้ว่าสังหารทหารรับจ้างสองนายแต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บด้วยเหมือนกันอีกฝ่ายยังอดทนใช้ช่วงเวลานี้ปิดไฟหน้ารถ
สถานที่เกิดเหตุในตอนนี้ก็ได้ตกอยู่ในภาวะชะงักงัน
ภายใต้แสงจันทร์ส่องสว่างสถานการณ์การต่อสู้ได้ตกอยู่ในสภาวะเงียบงัน
ภายใต้คำสั่งของบาเลสสายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เทคโนโลยี และทหารรับจ้างสี่คนในหมู่พวกเขาได้ไปปิดล้อมเนินเขาที่ไท่จื่ออยู่แล้ว
ถงจวินเห็นฉากนี้แล้วก็รู้สึกเห็นท่าไม่ดีทันที
ถึงแม้ว่าเขาจะสามารถอาศัยแสงจันทร์มองเห็นเงาร่างของอีกฝ่าย แต่กลับมองเห็นไม่ชัด
ขอเพียงแค่เขายิงปืนอีกฝ่ายก็สามารถจับตำแหน่งของเขาได้ทันที เขาก็ไม่ได้สามารถหลบหลีกลูกจรวดขีปนาวุธประกอบกับการกราดยิงปืนกลได้ทุกครั้ง
การโจมตีระลอกแรกก็ทำให้เขาบาดเจ็บบอบช้ำแล้ว
ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นกังวลมาก แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลยสักนิดเดียว
สถานการณ์ในปัจจุบันเริ่มพัฒนาในทิศทางที่ไม่เอื้ออำนวยในชั่วพริบตา!
“ไท่จื่อ พวกเขาได้เคลื่อนย้ายไปทางฝั่งของนายแล้ว”
ถงจวินพูดเตือนด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล ประคองแขนที่สั่นเทาเพราะได้รับบาดเจ็บแล้วหันกลับมาให้ความสนใจที่ลำกล้องติดปืนอีกครั้ง
“เข้าใจแล้ว!”
ไท่จื่อตอบกลับอย่างง่ายๆแล้ววางซ่งจื่อหลานที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสลงบนพื้นหญ้า
“คุณอดทนหน่อยนะ อย่าส่งเสียงเด็ดขาด!”
เมื่อพูดจบเขาก็หมอบตัวลง แขนขาทั้งสองข้างคลำพื้นเคลื่อนตัวไปหาศัตรู
ความคิดของไท่จื่อเรียบง่ายมากถ้าอุ้มซ่งจื่อหลานด้วยเขาคงหนีไม่พ้นอยู่แล้ว
ในเมื่อโดนประกบทั้งสองด้านแบบนี้สู้ตัวเองเป็นฝ่ายโจมตีก่อนดีกว่า จัดการกับม้าตัวหนึ่งก่อนแล้วค่อยว่ากัน
อาศัยต้นไม้ที่ปกคลุมมาเป็นกำบังเขาเคลื่อนตัวห่างออกไปสิบกว่าเมตร ตำแหน่งนี้อยู่ใกล้กับทหารรับจ้างสองคนแล้ว
เมื่อทั้งสองฝ่ายอยู่ห่างกันไม่ถึงสามเมตร ไท่จื่อก็สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วเร่งฝีเท้าพุ่งกระโจนเข้าไปอย่างรวดเร็ว
ยังไม่ทันรอให้อีกฝ่ายได้ตอบโต้กลับ มีดสั้นของเขาก็ปาดเข้าที่คอของหนึ่งในทหารรับจ้าง
ส่วนอีกคนกำลังจะยกปืนขึ้นมาไท่จื่อก็เบี่ยงตัวไปด้านข้าง ในขณะที่หลบวิถีกระสุนของอีกฝ่ายก็ใช้หมัดมือเดียวกระทุ้งเขาไปที่ลูกกระเดือกของคน ๆ นี้โดยตรง
ช่วงวินาทีสั้น ๆ ทหารรับจ้างทั้งสองนายก็เสียชีวิตในทันที
เพียงแต่ยังไม่รอให้ไท่จื่อได้พักหายใจ ลูกกระสุนก็ยิงเข้าที่แขนของเขา!
และตัวเขาก็กลิ้งตกไปที่พื้นแอ่งด้านข้าง
“แม่งเอ้ย!”