ตอนที่ 3024 แผนของจาเท่อสองพ่อลูก

ณ ขอบหน้าผาลึก ยอดเขาภูเขาเทพ

ลู่อิ่งในชุดกระโปรงยาวสีเขียวนั่งขัดสมาธิ ค่อยๆ หลับตาทั้งสองข้าง!

ตรงหน้าเธอเป็นหน้าผาลึกนับหมื่นฟุต และระยะไกลนั้นเป็นเทือกเขาที่ทอดยาวเป็นทิวแถว

เมื่อเทียบกันแล้ว เงาหลังของลู่อิ่งดูเงียบเหงาอย่างชัดเจน มีเพียงต้นกระบองเพชรต้นหนึ่งอยู่เป็นเพื่อนเท่านั้น

“พี่หลินมั่ว มาก็มาแล้วทำไมจะเดินกลับอีก!”

ระหว่างต้นไม้ หลินมั่วแสดงสีหน้าเก้อเขิน หลังจากลังเลครู่หนึ่งแล้วจึงเดินออกมา

“พี่หลินมั่วมาหาฉันมีธุระอะไรเหรอคะ”

หลังจากลู่อิ่งลุกขึ้น จึงเอียงหน้าพร้อมกับลักยิ้มน้อยๆ สองข้าง มองหลินมั่วเต็มไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ

ความสุขทั้งหมดของเธอ ดูเหมือนจะมอบให้ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ รวมทั้งรอยยิ้มทั้งหมด

หลินมั่วมองแก้มและใบหน้าที่คุ้นเคยและแปลกหน้าที่อยู่ตรงหน้าของเขา ไม่รู้ว่าควรพูดอะไรไปชั่วขณะ

ทั้งสองคนสบตากันเงียบๆ อยู่แบบนี้ เหมือนมีอะไรจะพูด แต่ไม่รู้จะเอ่ยปากอย่างไร

“ฉันต้องออกภูเขาสักครั้ง!”

“จะออกไปนานไหม”

“ประมาณสองสามวัน ช่วงนี้สมาชิกพันธมิตรการค้ารวมทั้งพ่อค้าที่ร่ำรวยของจีนเชิญฉันไปเป็นประธานการประชุม”

“คุณไม่ไปก็ได้!”

ลู่อิ่งจ้องมองหลินมั่วอยู่อย่างนั้น ในแววตาแฝงไปด้วยความรู้สึกอย่างอื่น

หลินมั่วถอนหายใจ ยักไหล่อย่างจนปัญญา “ฉันรู้จุดประสงค์ที่พวกเขาเชิญฉัน”

“แต่ว่า มีบางเรื่อง ต้องมีคนออกหน้าอยู่ดี”

“ต้าฉวีสามารถวุ่นวายได้ แต่จะล้มไม่ได้!”

ลู่อิ่งฟังแล้วแค้นหัวเราะออกมาทันที “ฮิๆ พี่หลินมั่ว พี่มีอะไรก็พูดมาตามตรงได้เลยค่ะ”

“ตอนแรก พี่อยู่ที่โรงแรมถนนเซินลัว อย่างน้อยพี่ก็เคยช่วยชีวิตฉันหนึ่งครั้งค่ะ!”

แต่พอถึงเรื่องนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอแต่เดิมทีกลับหม่นหมองเล็กน้อย

ตอนนั้น เธอยังอยู่ในสถานะของลู่อิ่งน้อย ตอนนั้นถึงแม้ร่างกายเธอจะบาดเจ็บหนัก แต่กลับมุดเข้าไปอ้อนอยู่ในอ้อมกอดของหลินมั่วได้ตามอำเภอใจ

หลินมั่วเกาศีรษะ “อันนี้ก็นับเหรอ ตอนนั้นถึงแม้จะไม่มีฉัน เธอก็ไม่มีอันตรายอะไร”

“ไม่ถูกค่ะ พี่หลินมั่วเคยช่วยฉันไว้จริงๆ!”

“เอ่อ...”