ตอนที่ 3038 การลอบโจมตีอย่างกะทันหัน

“สมควรตาย สมควรตายจริวๆ!”

เดิมทีไท่จื่อคิดจะลอบฆ่าหลินมั่วเพื่อแก้แค้นเรื่องการดูถูกของบุคคลอื่น

แต่เขาไม่ได้แค่ประเมินตัวเองสูงไป แถมยังประเมินหลินมั่วต่ำเกินไปอีก

เพิ่งจะเข้ามาประชิดตัวก็ถูกหลินมั่วยั้งไว้ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อย

“ยอมรึยัง?”

“ยอมแล้วๆ! มือจะหักแล้ว ผมผิดไปแล้วครับพี่!” ไท่จื่อรีบร้อนร้องขอชีวิต

“ครั้งหน้าจะคิดหนีอีกมั้ย?”

“ไม่หนีแล้วครับ!”

“เรียกว่าลูกพี่!”

“ลูกพี่ ลูกพี่ครับ! ผมผิดไปแล้ว”

หลังจากไท่จื่อร้องขอความเมตตาอย่างน่าอนาถ หลินมั่วก็ปล่อยแขนของเขา

เมื่อไท่จื่อพ้นจากวิกฤต เขาก็รีบสำรวจแขนตัวเอง หลังพบว่าไม่ได้หัก ถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“เฮอะ รอให้แก่ตัวไปแล้ว ฉันจะถอดท่อออกซิเจนนายออก!”

เขาพูดพึมพำ หลินมั่วหันกลับมาทันที

สีหน้าของไท่จื่อก็เปลี่ยนไป “พี่ ผมไม่ได้พูดอะไรเลยนะ!”

เพียงแต่เขายังพูดไม่ทันจบ หลินมั่วก็จู่โจมเข้ามา มือข้างหนึ่งผลักเขากระเด็น ขณะเดียวกันดาบไท่อาก็ออกมาจากมือ

เคร้ง!

ประกายไฟลุกวาบ กระสุนขนาดใหญ่ก็แตกออกเป็นสองซีกและร่วงลงกับพื้น

“ซ่อนตัวให้ดี!”

กว่าไท่จื่อจะมีปฏิกิริยาตอบกลับ ก็ตอนที่มีคนบุกเข้ามาหาพวกเขา จากนั้นหลินมั่วก็หายไปจากห้องแล้ว

หลบเลี่ยงได้สองสามคน หลินมั่วก็มาไกลถึงห้ากิโลเมตร

ทหารลับสองสามคนล้มอยู่บนพื้น หลินมั่วรีบร้อนตรงไปสำรวจต้นคอของพวกเขา

ยังดี แค่สลบไป

ตอนนี้กลิ่นดินปืนยังล่องลอยอยู่ในอากาศ

“ไอ้มือปืน!”

หลินมั่วกระโดดตรงไปยังยอดต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย