ตอนที่ 3047 เขาคือประธานของธนาคารเหอเน่ย

ผู้จัดการติงกำลังจะพูด แต่สายตาที่คมกริบเหมือนปลายมีดของถงชวนก็เหลือบมองมา

ผู้จัดการติงรู้สึกหายใจติดขัดราวกับว่าถ้าเขาพูดอีกคำเดียวว่า ชีวิตของเขาอาจตกอยู่ในอันตราย

“ใครใช้ให้แกกล้าใช้ท่าทีแบบนี้ กับประธานธนาคารเหอเน่ย?”

สายตาที่เหมือนฆาตกร จ้องเขม็งไปที่ผู้จัดการติง

หะ?

ประธานธนาคาร?

หลายคนคิดว่าตัวเองฟังผิดไป เพราะว่าก่อนหน้านี้ท่าทางของไท่จื่อที่เหมือนไม่เคยเห็นโลก ดูเหมือนกับเข้าเมืองครั้งแรกไม่มีผิด

ประกอบกับทั้งหลินมั่วและไท่จื่อแต่งตัวเรียบง่าย ไม่มีเค้าโครงของคนรวยเลยสักนิด

เมื่อพูดจบถงชวนก็ไม่สนใจพวกเขาอีกต่อไป เดินตรงไปหาหลินมั่วที่ข้างหน้า

“คุณชายหลินในที่สุดก็มาถึง ผมรอคุณมานานแล้ว”

ท่าทีเย็นชาเมื่อครู่กลายเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น

ฉากนี้ทำให้เหล่าพนักงานรักษาความปลอดภัยและผู้จัดการติงตะลึงไปหมด

นี่คือถงชวนที่พวกเขารู้จักหรือเปล่า

ต่อหน้าสายตาที่ประหลาดใจของทุกคน หลินมั่วก้าวไปข้างหน้าและจับมือกับเขา

“สวัสดีประธานถง นี่คือไท่จื่อน้องชายของผม เป็นคนที่ผมเสนอชื่อให้เป็นประธานธนาคาร!”

ในมือของเขาถือหุ้นห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์ของธนาคาร การแต่งตั้งใครเป็นประธานธนาคารนั้นเป็นเรื่องง่ายๆ

แม้ว่าหลินมั่วเคยได้ยินถงเสี่ยวเหอพูดถึงบุคคนนี้มาก่อน แต่เขาก็เพิ่งเคยได้พบกับตัวจริงเป็นครั้งแรก

แม้จะมาจากโลกใต้ดิน แต่เขาก็มีไหวพริบและเด็ดเดี่ยว

ประทับใจแรกพบนี้ถือว่าดีทีเดียว

“ยินดีที่ได้รู้จักกันครั้งแรกครับ! ที่นี่คนพลุกพล่าน พวกเราเข้าไปคุยกันที่ห้องรับรองดีกว่าครับ!”

พูดจบถงชวนก็พาหลินมั่วเดินไปที่ลิฟท์พร้อมกัน

“ประ…ประธานถง!”

เวลานี้ในใจของผู้จัดการติงรู้สึกสารพัด บวกกับความเจ็บปวดแสนสาหัสที่มือ ทำให้เวลานี้ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปด้วยความทุกข์ทรมาน

ใครจะไปคิดว่าไอ้บ้านนอกสองคนนั่นจะเป็นเจ้าของธนาคารเหอเน่ย