ตอนที่ 3058 เหตุการณ์สังหารในวังหลวง

ลิลเลียที่ถูกซุ่มโจมตีอย่างกระทันหันเริ่มเข้าใจแล้ว เธอน่าจะโดนหอแดงทิ้งแล้ว

แต่ตอนนี้สถานการณ์วิกฤติ ไม่อนุญาตให้เธอคิดมาก

หนี!

ตราบใดที่เธอหนีไปยังที่ที่มีผู้คนพลุกพล่าน พวกมือสังหารเหล่านี้ก็ไม่กล้าไล่ตาม ท้ายที่สุดแล้วที่นี่ก็คือวังหลวง

ด้วยร่างกายที่เต็มไปด้วยเลือดเธอวิ่งหนีสุดแรงเกิดไปทางถนนที่อยู่ไม่ไกล

อย่างไรก็ตามเมื่อเธอวิ่งผ่านตรอกซอกซอยที่มืดมิดและกำลังจะหนีเข้าไปในกลุ่มคน จู่ๆก็มีแขนข้างหนึ่งโผล่ออกมาจากด้านข้าง

“ช่วย…”

เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะร้องตะโกน ฝ่ามือข้างนั้นก็ปิดปากเธอไว้ทันที ดึงร่างกายที่เพิ่งสัมผัสกับแสงแดดกลับสู่ความมืดมิดอีกครั้ง

“อื้ออื้ออื้อ!”

ด้วยปากที่ถูกปิด ลิลเลียจึงไม่สามารถส่งเสียงใดๆออกมาได้

ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความหวาดกลัว!

เวลานี้เธอหวังว่าจะมีใครสักคนที่จะมาช่วยเธอเหลือเกิน

อย่างไรก็ตามทั้งหมดนี้เป็นเพียงความหวังลมๆแล้งๆ

แสงดาบสีเงินวาววับผ่าน เลือดสดไหลรินลงสู่พื้น

ลิลเลียรู้สึกราวกับว่าตัวเองเป็นเหมือนลูกโป่งที่ลมรั่ว พลังชีวิตของเธอสูญเสียไปอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตามไม่ว่าเธอจะดิ้นรนอย่างไร ฝ่ามือข้างนั้นก็เหมือนกับคีมเหล็ก รัดเธอไว้แน่นหนา ไม่มีโอกาสให้เธอหลุดพ้นได้เลย

“ไม่ต้องกลัว หายใจลึกๆ อีกไม่นานก็จะหายแล้ว หายใจลึกๆ!”

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ดวงตาของลิลเลียเบิกกว้างขึ้น จิตสำนึกของเธอก็เริ่มเลือนรางลง

เธอไม่มีทางเข้าใจได้เลยว่า ทำไมสมุนของเจ้าชายใหญ่จึงต้องการสังหารเธอ!

…

พระราชวังประเทศว่านเซี่ยง

เช่นเดียวกับทุกเช้า เจียหยวนที่หนึ่งค่อยๆลืมตาทั้งคู่ตื่นขึ้น

แต่ไม่ทราบว่าเป็นเพราะสภาพอากาศ หรือเพราะสภาพร่างกาย เขาจึงรู้สึกไม่สบายตัวไม่เหมือนเมื่อสองสามวันก่อน

หน้าอกของเขารู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างอุดตัน ทำให้เขาหายใจลำบาก

ขณะที่เขากำลังสงสัย เสียงพูดคุยเบาๆก็ดังมาจากด้านนอกห้องนอน

“เธอได้ยินหรือยัง วังหลวงของพวกเรามีคนตาย สภาพศพน่าสยดสยองมาก