ตอนที่ 3085 คนปะทะสัตว์ประหลาด

ไม่ว่าจะบ่นพึมพำอย่างไร สุดท้ายก็ต้องเผชิญหน้ากับความจริง

เมื่อเห็นปีศาจร้ายค่อยๆเดินเข้ามาหา หัวหน้าทีมก็รู้สึกขาทั้งคู่เริ่มสั่น

ในเวลาเดียวกัน ขนของเขาก็ลุกซู่ไม่หยุด

คนตรงหน้าคือใคร สำหรับพวกเขาแล้วไม่สำคัญอีกต่อไป

พวกเขาต่างสงสัยว่าตัวเองจะสามารถหนีออกจากป่าแห่งนี้ได้หรือไม่!

“พี่น้องทุกคน ยิงมัน!”

สุดท้ายเขาได้แผดเสียงออกมา อย่างระงับความกลัวที่อยู่ภายในใจ

เสียงตะโกนของเขา สร้างกำลังใจให้กับทหารที่เหลือ

ทันใดนั้น กระสุนปืนหลายสิบลูก ก็ถล่มใส่หลินมั่วด้วยความรุนแรง

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นช่างประหลาด กระสุนปืนเหล่านั้นหยุดนิ่งกลางอากาศอย่างกระทันหันก่อนที่จะเข้าใกล้ตัวเขา

ราวกับว่ามีกำแพงที่มองไม่เห็นขวางกั้นเอาไว้

นี่มันเป็นไปได้ยังไง

เมื่อเห็นฉากนี้ หน่วยทหารโจมตีต่างตกตะลึงอ้าปากค้าง

นี่มันมนุษย์หรือวะ

หากศัตรูฟันแทงไม่เข้า หรือไวเป็นกรด หน่วยรบก็ยังพอรับมือได้

พวกเขาเคยเห็นฝีมือของระดับปรมาจารย์มาแล้ว ปืนธรรมดาๆยากที่จะทำร้ายพวกเขาได้ก็จริง

แต่สถานการณ์เช่นนี้พวกเขาเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก

กระสุนปืนนับไม่ถ้วนลอยนิ่งกลางอากาศ บวกกับเงาดำของปีศาจที่โผล่ออกมาจากนรก

ในที่สุดก็มีคนทนไม่ไหวแล้ว

“ผม…ผม…ผมไม่อยากทำแล้ว ผมอยากกลับบ้าน ผมไม่อยากตายอยู่ที่นี่!”

หลังจากพูดติดๆขัดๆจบ คนนี้ก็โยนปืนไรเฟิลทิ้ง จากนั้นวิ่งหนีไปด้วยความหวาดกลัวเต็มใบหน้า โดยไม่สนใจว่าจะไปที่ไหน

เมื่อเห็นทหารคนแรกหนี ทหารคนอื่นๆก็เริ่มทำตาม

นี่มันไม่ใช่การต่อสู้แล้ว มันคือการฆ่าตัวตาย

เวลานี้มีเพียงหัวหน้าทีมที่พอจะสงบเย็นอยู่บ้าง เมื่อเห็นลูกน้องหนีไปไม่ขาดสาย สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาดุจน้ำแข็ง