ตอนที่ 3096 คำชมของผู้เฒ่าเปา

การรักษาคำพูดคือข้อดีของเปาฉิงเทียน

ไม่กี่นาทีต่อมาลูกน้องก็นำถาดขนาดใหญ่ขึ้นมา แม้ว่ามันจะถูกคลุมด้วยผ้าไหมสีแดง แต่ด้วยเลือดที่ไหลออกมาไม่หยุดและด้วยรูปร่างของมันหลินมั่วก็เดาได้ว่ามันคืออะไร

"จัดการ!"

“หลานชายของฉันกำลังฟื้นตัวจากอาการป่วยหนักไม่ควรให้เห็นเลือด”

เปาฉิงเทียนโบกมือด้วยความรังเกียจส่งสัญญาณให้ลูกน้องรีบนำออกไป

ส่วนสมาชิกคนอื่นๆ ในตระกูลเปาก็ตกใจกับเหตุการณ์นี้จนสีหน้าดูแย่ พวกเขาขอบคุณหลินมั่วแล้วรีบออกไป

ด้วยคำเชิญหลายครั้งของเปาเฉินเทียนหลินมั่วเองก็ยากจะปฏิเสธจึงนั่งลง

“หมอเทวดาหลินขอบคุณมาก!”

“ก่อนหน้านั้นฉันเคยได้ยินเรื่องคุณมาบ้างแต่คิดว่าถงต้าไห่โม้ ตอนนี้เหมือนว่าเขาจะประเมินน้องหลินต่ำไป”

“น้องหลิน ทักษะทางการแพทย์ของน้องในโลกนี้ไม่มีใครเทียบได้เลย”

หลังจากดื่มไปสองสามแก้วประกอบกับสุขภาพของหลานชายที่ดีขึ้น ผู้เฒ่าเปาก็ดูอารมณ์ดีมาก

ชื่อที่เรียกหลินมั่วก็เปลี่ยนจากหมอเทวดาเป็นน้องชาย

หลินมั่วเข้าใจความหมายของเขา ไม่น่าแปลกใจที่ก่อนหน้านี้ผู้เฒ่าเปารบเร้าให้เขารักษาเปาหลงซิง

ที่แท้เคยมีคนเคยเป่าหูเขามาก่อน

“ผู้เฒ่าเปาชมเกินไป ผมไม่อาจรับเกียรตินี้”

เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน คำชมที่ว่าไม่มีใครเทียบได้นั้นผมไม่อาจรับไว้ได้

วิถีทางการแพทย์มากมายนับไม่ถ้วน โลกภายนอกกว้างใหญ่ ผมไม่กล้าอวดว่าตนเก่งที่สุดในโลก

เช่นเดียวกับคุณหมอยาบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าเขาจะไม่เปิดเผยตัวตน แต่แค่เขาใช้สมุนไพรชั้นยอดฝึกทักษะผมก็รู้สึกด้อยค่า

ยิ่งหลินมั่วถ่อมตัวมากเท่าไรเปาฉิงเทียนก็ยิ่งชื่นชมเขามากขึ้นเท่านั้น

เขาไม่เย่อหยิ่งไม่ใจร้อน ประพฤติตนอย่างตรงไปมา จริงใจไม่เสแสร้ง ถือว่าเป็นชายหนุ่มที่ดี

และเมื่อทั้งสองคุยกันเรื่องศิลปะการต่อสู้ ความคิดอันเป็นเอกลักษณ์ของหลินมั่วทำให้ผู้เฒ่าเปาพยักหน้าชื่นชมตลอด

โดยเฉพาะยิ่งเมื่อเขารู้ว่าหลินมั่วสร้างศิลปะการต่อสู้ของตัวเอง ในช่วงเวลาดีๆ จู่ๆ เขาก็ดึงหลินมั่วขึ้นไปบนเวทีประลองทันที

“น้องหลิน เข้ามาไม่ต้องออมมือ แสดงฝีมือให้ฉันได้เห็นหน่อย”

หลินมั่วก็ทำอะไรไม่ถูก เดิมทีเขามาที่นี่เพื่อรักษาโรคเท่านั้น ไม่คิดว่าจะถูกลากขึ้นมาประลอง