ตอนที่ 3107 ความอาฆาตของกษัตริย์

ภายในวังหลวงเจียหยวนที่หนึ่งที่นอนอยู่บนเตียงพยายามที่จะลืมตาที่หนักอึ้งทั้งสองข้าง ตะโกนเรียกด้วยเสียงแหบแห้ง

“ใครก็ได้”

ทันใดนั้นหญิงรับใช้คนหนึ่งที่อยู่ด้านนอกก็รีบเข้ามาทันที หยิบยาเม็ดอายุวัฒนะของหลินมั่วขึ้นมาจากโต๊ะแล้วใส่เข้าไปในปากของเจียหยวนที่หนึ่ง

รู้สึกได้ถึงร่างกายเต็มเปี่ยมด้วยความอบอุ่นเจียหยวนที่หนึ่งจึงรู้สึกมีกำลังทั่วทั้งร่างกายเล็กน้อย เขามองไปที่หญิงรับใช้ที่อยู่ตรงหน้า

“พระชายาล่ะ? ทำไมวันนี้ถึงไม่เห็นพระชายาอยู่ที่นี่”

“กราบทูลฝ่าบาท วันนี้พระชายายังไม่เสด็จมาเพคะ”

เจียหยวนที่หนึ่งพยักหน้าแล้วโบกมือให้หญิงรับใช้ออกไป ทว่าประตูกลับถูกผลักให้เปิดขึ้นอีกครั้ง

อิ๋นเสี่ยวหรานสวมชุดกระโปรงยาวสง่างามถือชามโจ๊กทะเลที่โชยกลิ่นหอมเดินเข้ามา

“ฝ่าบาท หม่อมฉันรู้ว่าพระองค์ประชวรหนักทำให้เจริญอาหารได้ไม่ดีก็เลยตั้งใจตุ๋นโจ๊กทะเลมาให้ พระองค์ลองชิมหน่อยนะเพคะ”

เจียหยวนที่หนึ่งมองรอยยิ้มจริงใจบนใบหน้าของอิ๋นเสี่ยวหรานและขี้เถ้าที่เปรอะเปื้อนบนกระโปรดงดงามของเธอ ก็เก็บความเจ็บปวดใจต่อเธอไว้

“เจ้าเด็กโง่ เรื่องพวกนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่เด็กรับใช้ก็พอแล้ว เจ้าดูเนื้อตัวของเจ้าสิว่ากลายเป็นสภาพไหนแล้ว”

อิ๋นเสี่ยวหรานพูดแล้วยิ้มอย่างไร้เดียงสา “ขอเพียงแค่ฝ่าบาทพอพระทัย อย่าว่าแต่ฝุ่นเพียงเล็กน้อยเลย สิ่งที่เต็มไปด้วยอันตรายอิ๋นเสี่ยวก็จะทำให้พระองค์”

เจียหยวนที่หนึ่งเกาจมูกของอิ๋นเสี่ยวหรานอย่างลุ่มหลง อ้าปากกินโจ๊กทะเลที่เธอเอามา

การผสมผสานระหว่างกุ้งสับเนื้อเนียนและปลิงทะเลเนื้อนุ่ม แล้วยังมีกลิ่นหอมของสมุนไพรอ่อนๆทำให้เจียหยวนที่หนึ่งอยากอาหารเล็กน้อย

“เด็กน้อยช่วงนี้ที่เมืองหลวงมีเรื่องอะไรที่น่าสนใจบ้างหรือไม่?”

เมื่อนานมาแล้วอิ๋นเสี่ยวหรานมักจะมาเล่าเรื่องสนุกๆในเมืองให้เจียหยวนที่หนึ่งฟังทุกวัน เจียหยวนที่หนึ่งในฐานะกษัตริย์ก็ฟังเรื่องของประชาชนตัวเองอย่างยินดี

“ฝ่าบาท ถ้าเป็นเรื่องน่าสนใจละก็วันนี้ไม่มีหรอกเพคะ แต่ทว่าเกิดคดีหนึ่งขึ้น”