ตอนที่ 3162 โค้กสองขวด

หลังจากที่ปฏิเสธกับพนักงานแล้วว่าไม่ต้องการห้องส่วนตัว หลินมั่วพาสวี่ปั้นวย่ามานั่งที่โต๊ะริมหน้าต่าง

“ทาทาร์เนื้อดิบ ฟัวกราส์เห็ดดำทรัฟเฟิล น่องวัวกับซอสโมเดอนา ล็อบสเตอร์และสลัดคาเวียร์...ทั้งหมดนี้เอาสองที่ ถ้าเป็นไปได้ขอโค้กสองที่ด้วยครับแบบขวดสามเหรียญ”

พนักงานยืนฟังหลินมั่วสั่งอาหารอยู่ด้านข้างก็หยิบปากกาขึ้นมาจดอย่างรวดเร็ว เพียงแต่โค้กสามเหรียญสองขวดทำให้บนใบหน้าของเธอปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา

นี่ไม่ใช่การหัวเราะเยาะแต่เป็นเพราะก่อนหน้านี้หลินมั่วสั่งอาหารราคาหลายพัน แต่พอถึงสุดท้ายไม่คิดเลยว่าจะมีโค้กสามเหรียญโผล่ออกมาด้วย

“ได้ค่ะคุณผู้ชาย จะรีบจัดเตรียมให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

หลังจากที่พนักงานเดินลงไปแล้วเพียงไม่นานก็เอาแก้วทรงสูงสองใบพร้อมกับโค้กสองขวด แล้วรินให้หลินมั่วกับสวี่ปั้นซย่าอย่างนอบน้อม

ไม่นานอาหารที่ถูกจัดแต่งอย่างประณีตก็ถูกพนักงานเสิร์ฟทยอยลงขึ้นมาทีละจาน วางลงตรงหน้าหลินมั่วรวมถึงสวี่ปั้นซย่า

เมื่อมองไปอาหารที่อยู่บนโต๊ะสวี่ปั้นซย่าก็พูดกับหลินมั่วอย่างเบาๆ

“เยอะขนาดนี้ ถ้าพวกเรากินไม่หมดจะทำยังไงล่ะ?”

หลินมั่วยิ้มชี้ไปที่ท้องของตัวเองแล้วพูดขึ้น

“สบายใจได้อาหารพวกนี้จัดแต่งอย่างประณีต แต่ว่ามีไม่เยอะมากและผมก็หิวมากๆเลยด้วย”

ในระหว่างที่ทานอาหารนั้นเหมือนกับว่าสวี่ปั้นซย่าเอาแต่ก้มหน้าก้มตากิน หลินมั่วก็เหมือนกับกำลังให้ป้อนอาหารลูกหมูเอาของกินทุกอย่างวางใส่บนจานของสวี่ปั้นซย่า

หญิงสาวที่อยู่อีกด้านหนึ่งเห็นความอบอุ่นของหลินมั่วที่มีต่อสวี่ปั้นซย่าก็หันกลับมามองแฟนหนุ่มของตัวเอง ที่นอกจากดูโทรศัพท์แล้วก็คือดูโทรศัพท์อีกเช่นเคย กระทืบเท้าด้วยความโมโห

แฟนหนุ่มของเธอก็สังเกตเห็นท่าทางของเธอ จึงวางโทรศัพท์ที่อยู่ในมือลงแล้วแอบชี้ไปที่หลินมั่ว

“เธอดูชุทสูทตัวนั้นที่เขาใส่อยู่สิ ราคาเปิดตัวของฮิวส์ สจวร์ตครั้งก่อนอยู่ที่เก้าแสนดอลลาร์สหรัฐ แล้วยังมีนาฬิกาที่อยู่บนข้อมือ”

ในขณะที่เขาพูดชายหนุ่มก็ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความอิจฉา

“นั่นเป็นนาฬิการุ่นใหม่ล่าสุดของปาเต็ก ฟิลิปส์ ราคาหน้าเว็บไซต์ทางการอยู่ที่3.52 ล้าน ผู้ชายที่มีฐานะทางสังคมแบบนี้ฉันจะไปสู้ได้ยังไงกันละ”

เขาเป็นเพียงแค่ทายาทคนรวยรุ่นที่สองตัวเล็กๆของเมืองพานหยาง ไม่มีทางที่เขาจะเปรียบเทียบกับผู้ชายที่ใส่เสื้อผ้าหลายสิบล้านอย่างหลินมั่วได้เลย