ตอนที่ 3164 มีเงินสามารถทำได้ทุกอย่าง

ในระหว่างที่เดินสวี่ปั้นซย่าก็ได้พบกับพนักงานที่ปลอมตัวเป็นสัตว์ประหลาดต่างๆ

จากนั้นสวี่ปั้นซย่าก็วิ่งหนีไปอย่างบ้าคลั่ง หลินมั่วเองก็ปรากฏตัวทันเวลา สวี่ปั้นซย่าจึงพุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของหลินมั่ว จากนั้นหลินมั่วก็พาสวี่ปั้นซย่าออกไป

แต่ทุกครั้งหลังจากการหนี ธนบัตรร้อยบาทหนึ่งถึงสองใบจะทิ้งไว้บนพื้นไม่มากก็น้อย

หลังจากการหนีจากห้องปิดตายสิ้นสุดลง หลินมั่วก็เดินออกมาอย่างเต็มอิ่ม สวี่ปั้นซย่ายังคงกอดแขนหลินมั่วอย่างหวาดกลัวเล็กน้อย

มีคอมพิวเตอร์วางอยู่บนโต๊ะของหญิงสาวที่แผนกต้อนรับ ภายในมีกล้องวงจรปิดต่างๆ ที่เห็นห้องปิดตาย

เมื่อเห็นหลินมั่วและสวี่ปั้นซย่าออกมา สายตาของหญิงสาวที่มองหลินมั่วก็เต็มไปด้วยสีหน้าแปลกๆ

เธอเห็นกับตาว่าหลินมั่วและเจ้าหน้าที่ร่วมมือกันวางแผนกันอยู่นานแล้ว จากนั้นเขาก็มอบธนบัตรสีแดงให้อีกฝ่าย

สวี่ปั้นซย่าที่น่าสงสารคาดว่าคงจะไม่มีวันรู้ความจริงเรื่องนี้ไปทั้งชีวิต

ตั้งแต่ออกจากห้องปิดตาย หลินมั่วก็พาสวี่ปั้นซย่าวิ่งไปทางอื่น

"หลินมั่ว คนพวกนี้เป็นนักต้มตุ๋นตัวจริง ทั้งๆที่น่ากลัวขนาดนี้ กลับบอกว่ารักษาได้"

หลินมั่วแสดงสีหน้าให้ความร่วมมือและพยักหน้ารัวๆ

ตนไม่สามารถพูดได้ว่าพออ่านคอมเมนต์ก็รู้ว่ามันน่ากลัว แบบนั้นจะป็นการเผยความจริงไม่ใช่เหรอ

"หลินมั่ว คุณไม่กลัวสิ่งเหล่านี้เลยเหรอ"

สวี่ปั้นซย่ามองไปที่หลินมั่วอย่างสงสัยเล็กน้อย ในห้องปิดตายเมื่อกี้นี้ หลินมั่วไม่กลัวเลยแม้แต่นิดเดียว อีกทั้งยังนิ่งมาก

หลินมั่วไม่ได้ตอบ แค่ยิ้มให้สวี่ปั้นซย่าเล็กน้อย

ในแง่ของความน่ากลัว ปลอกหนังในห้องปิดตายนั้นจะเหมือนเศษแขนขาที่หักในสนามรบได้อย่างไร

ฉากที่เลือดไหลเป็นแม่น้ําและทหารที่นอนอยู่บนพื้นด้วยดวงตาโปนนั้นไม่น่ากลัวกว่าเหรอ

แม้แต่รูปลักษณ์ที่ดุร้ายของหลานหลิงก็น่ากลัวมาก

ณ สวนสนุกแอนเทอร์ หลินมั่วและสวี่ปั้นซย่าก็ซื้อตั๋ววีไอพีสองใบแล้วเดินเข้าไป

สวี่ปั้นซย่าเป็นเหมือนเด็กน้อย ดูนั่นดูนี่ แม้กระทั่งสัมผัสหูของหมีทั้งสองตัว