ตอนที่ 3179 สวี่ปั้นซย่าไปโดยไม่ลา

ตอนเช้าหลินมั่วตื่นมาทำอาหารแต่เช้า ให้แม่ก่อนหนึ่งชุดแล้วค่อยมาห้องสวี่ปั้นซย่า

“องค์หญิงปั้นซย่า ตื่นมาทานข้าวได้แล้ว”

ไม่มีเสียงใดๆ ออกมาจากห้อง หลินมั่วคิดว่าสวี่ปั้นซย่าไม่ได้ยินเสียงเขาจึงเคาะประตูอีกครั้ง

ไม่มีเสียง แม้แต่เสียงกลิ้งบนเตียงก็ไม่มี

สีหน้าหลินมั่วเปลี่ยนไป การรับรู้ระดับปรมาจารย์ของเขาก็พุ่งขึ้นมาราวกับน้ำหลาก

ในห้องไม่มีลมปราณของสิ่งมีชีวิตเลย...

ตอนนี้หลินมั่วสีหน้าเคร่งเครียดมาก ความตระหนกพุ่งเข้ามาในใจหลินมั่วและปกคลุมไปทั่วหัวใจ

เขาไม่สนใจประตูที่ล็อกไว้ใช้แรงผลักประตูให้เปิดออก ห้องนอนว่างเปล่าข้างในไม่มีเงาของสวี่ปั้นซย่า

ผ้าห่มที่พับไว้อย่างเรียบร้อย ถังขยะข้างเตียงมีเปลือกส้ม แก้วน้ำบนโต๊ะซึ่งทับกระดาษใบหนึ่งไว้...

ทันใดนั้นหลินมั่วก็รู้ทันที เขารีบข้างเตียงแล้วหยิบกระดาษขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

บนกระดาษอักษรตัวบรรจงดึงดูดสายตาหลินมั่ว

เขามองกระดาษในมือด้วยความว่างเปล่า เหมือนมีบางอย่างอุดตันที่หลอดลมหลินมั่ว ไม่ว่าจะออกแรงหายใจยังไงเขาก็หายใจไม่ออก

หัวใจแหลกสลายเจ็บปวดเหมือนโดนมีดกรีด มันทำให้หลินมั่วสั่นไปทั้งตัวอย่างควบคุมไม่ได้

ทำไม……

ทำไมถึงต้องจากไปโดยไม่บอกสักคำ

ทำไมถึงจากไปอย่างเงียบๆ โดยไม่บอกเขาสักคำ

ตั้งแต่เล็กจนโตหลินมั่วไม่ค่อยจะเสียน้ำตา แต่ตอนนี้น้ำตากลับพรั่งพรูออกมา

ทันใดนั้นเหมือนหลินมั่วจะคิดอะไรบางอย่างได้ เขาค้นตู้เหมือนคนบ้า แต่ไม่พบของขวัญที่เขาเคยซื้อให้สวี่ปั้นซย่า