ตอนที่ 3202
ตอนที่ 3202 การก่อตั้งกองกำลังเฟยเจี่ย
September 20, 2026
เช้าวันรุ่งขึ้น อวี้ฮวาทีอันรีบเข้าเฝ้าเจียเต๋อเลี่ยที่ห้องทรงอักษร
“กระหม่อมอวี้ฮวาทีอันผู้บัญชาการกองกำลังเฟยเจี่ยขอเข้าเฝ้าฝ่าบาท ฝ่าบาทจงทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นหมื่นปี”
อวี้ฮวาทีอันสวมชุดคลุมยาวสีขาว คุกเข่าอยู่หน้าโต๊ะ ดวงตาทั้งคู่หลุบต่ำ จดจ่ออยู่ที่พื้น
“อวี้ฮวาทีอัน คุณรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงไว้วางใจให้คุณดำรงตำแหน่งสำคัญ เพียงแค่ได้เห็นหน้าคุณครั้งเดียว”
เจียเต๋อเลี่ยนั่งอยู่หลังโต๊ะ หยิบองุ่นลูกหนึ่งจากบนโต๊ะมาเข้าปากตัวเองกินเป็นระยะๆ
สายตาของเขาแสดงถึงความสนใจในตัวอวี้ฮวาทีอันเป็นอย่างมาก
เจียเต๋อเลี่ยอยากรู้ว่าปรมาจารย์ที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกระทันหันเป็นคนแบบไหน
เมื่อคืนแม้จะได้พบกันเพียงครั้งเดียว เจียเต๋อเลี่ยคิดว่าคนๆนี้ไม่ธรรมดาแน่ๆ
พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ เจียเต๋อเลี่ยสัมผัสได้ถึงความทะเยอทะยานในตัวของอวี้ฮวาทีอัน
สำหรับดาบสองคมเช่นนี้ หากใช้ให้ดีก็มีประโยชน์ หากใช้ผิดก็อาจทำร้ายตัวเองได้
“กระหม่อมไม่ทราบ ฝ่าบาทโปรดทรงแนะนำ”
เพียงแค่คืนเดียว คำพูดของอวี้ฮวาทีอันก็เต็มไปด้วยสำนวนชาววัง
ไม่เพียงแต่จะไม่ทำให้เจียเต๋อเลี่ยรู้สึกไม่พอใจ แต่ยังช่วยให้เขามีโอกาสอธิบายเพิ่มเติม
เจียเต๋อเลี่ยมองรอยยิ้มในดวงตาของอวี้ฮวาทีอันก็ให้รู้สึกประทับใจ ดูเหมือนว่าเมื่อคืนขุนนางผู้นั้นคงสอนเขาหลายอย่าง
“ฉันรู้สึกถึงความทะเยอทะยานอันแรงกล้าในใจของคุณ คุณไม่ใช่คนธรรมดา”
“อวี้ฮวาทีอัน คุณบอกฉันมา คุณคือคนแบบไหน”
ท่าทีของอวี้ฮวาทีอันยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ราวกับไม่ได้ยินกับดักในน้ำเสียงของเจียเต๋อเลี่ย และตอบกลับไปทันทีว่า
“ฝ่าบาททรงปราถนาให้กระหม่อมเป็นคนแบบไหน ถ้างั้นกระหม่อมก็จะเป็นคนแบบนั้น”
เจียเต๋อเลี่ยลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินไปหาอวี้ฮวาทีอันที่ข้างกายอย่างช้าๆ แล้วตบไหล่เขาเบาๆ
“อวี้ฮวาขุนนางที่รักเป็นดาวนำโชคแห่งประเทศว่านเซี่ยงของฉัน เป็นข้อต่อที่สำคัญ”
“กระหม่อมมิบังอาจ”
เจียเต๋อเลี่ยยืนอยู่ข้างๆอวี้ฮวาทีอัน ปรบมือเบาๆ เสียงดังเป๊าะแป๊ะดังก้องขึ้นมา
ทันใดนั้นผู้ที่สวมเครื่องแบบชุดพิราบดำก็เดินออกมาจากด้านหลังหน้าจอด้านซ้ายและขวาในห้องทรงอักษร
“อวี้ฮวาขุนนางที่รัก คนเหล่านี้คือสมาชิกแกนนำขององค์กรพิราบดำ ฉันขอมอบพวกเขาให้เป็นลูกน้องของคุณดีไหม”
อวี้ฮวาทีอันจึงเงยหน้าขึ้น กวาดสายตาไปรอบๆสมาชิกที่ดูเก่งกาจทั้งสองข้าง แล้วพูดเบาๆว่า
“กลุ่มเศษสวะไร้ค่า”
ทันใดนั้น เหล่าสมาชิกที่ยืนอยู่สองข้างก็มีสีหน้าที่โกรธเกรี้ยว