ตอนที่ 3228 สองพี่น้องออกเดินทางพร้อมกัน

เสียงกระดูกหักดังมาจากด้านหลังทำให้หัวใจของตูข่าสั่นสะท้าน

หันกลับไปมองก็พบว่าน้องชายของตัวเองตูเผิงคอยังคงอ่อนนิ่ม

ปากยังอ้าออกเล็กน้อย ราวกับจะพูดอะไรบางอย่าง

ดวงตาทั้งคู่ของตูเผิงแดงก่ำ เสียงแหบพร่า เหมือนปีศาจร้าย

“ท่านผู้อาวุโส ถ้าคุณไปตอนนี้ ฉันก็จะทำเป็นไม่เคยเกิดอะไรขึ้น แต่ถ้าไม่ องค์กรพิราบดำทั้งองค์กรไม่หยุดจนกว่าจะแก้แค้นให้!”

เสียงแหบพร่าและดวงตาแดงของตูเผิงราวกับคนบ้า ทำให้น่ากลัว

จ้าวหนานเยว่ไม่สะทกสะเทือนเลย แม้จะฆ่าเขาหรือไม่ฆ่าเขาก็ตาม

ถ้าเขาถอยไปวันนี้ เขาก็จะทำเป็นไม่เคยเกิดอะไรขึ้น

ถ้าจะเชื่อคำพูดแบบนี้ต้องเป็นคนสมองเสื่อมมานานกว่ายี่สิบปี

จ้าวหนานเยว่ไม่ได้ตอบโต้ ร่างของเขาก็หายไปทันที

และปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งต่อหน้าตูข่า

แล้วตบหน้าตูข่าอย่างแรง ทำให้เขาล้มลงไปกับพื้น

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและความไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมจ้าวหนานเยว่ถึงได้ปรากฏตัวต่อหน้าเขาได้

จ้าวหนานเยว่เหยียบตรงกลางอกของตูข่า

“พรวด!”

ตูข่าพ่นเลือดออกมาเป็นกระแส ดวงตาทั้งคู่เบิกกว้าง สายตามุ่งร้าย

“แก…ไม่ได้…ตายดี!”

หายใจช้าลงเรื่อยๆ หัวใจของตูข่าถูกจ้าวหนานเยว่เหยียบขาด แม้แต่หลินมั่วก็ช่วยไม่ได้

สองหญิงสาวใบหน้าสวยงามแสดงความตกใจ พยายามจะกรีดร้อง

จ้าวหนานเยว่ตบด้วยฝ่ามือที่ด้านข้างคอของแต่ละคนจนสลบไป

ทันใดนั้น จ้าวหนานเยว่ก็รู้สึกถึงบางอย่าง จึงเงยหน้าขึ้นมองไปบนหลังคา

ชายชุดขาวคนหนึ่งยืนอยู่บนหลังคา ราวกับเย็นชาและโดดเดี่ยวยิ่งกว่าดวงจันทร์

ผิวพรรณราวกับหยก ใต้คิ้วเรียวยาวคือดวงตาลึกคู่หนึ่ง

ริมฝีปากบางๆที่ยกขึ้นเล็กน้อยทำให้เขาดูอ่อนหวาน ทำให้จ้าวหนานเยว่ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเป็นชายหรือหญิง

“ท่านเป็นใคร”