ตอนที่ 3242 ยึด

“องค์ชาย พวกเรายังอยู่ห่างจากเขตพื้นที่ทะเลของประเทศเฟื่องฟ้าอีกสิบห้าไมล์ทะเล”

ชายที่มีรอยแผลมีดถือเครื่องนำทางแล้วพูดกับเจียป๋ายเลวี่ย

“แจ้งเรือลำอื่นๆ โจมตีขบวนเรือประจัญบานที่อยู่ข้างหลังทันที เพื่อถ่วงเวลาให้เราได้มากที่สุด”

เจียป๋ายเลวี่ยมองดูเรือข้างหลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เริ่มจะเห็นลักษณะของเรือได้ชัดเจนแล้ว น้ำเสียงของเขานั้นร้อนรน

“ครับ...”

น้ำเสียงของชายมีรอบแผลมีดค่อนข้างที่จะลังเล แต่ก็พยักหน้าแล้วไปทำตามคำสั่ง

คนที่อยู่บนเรือรอบๆ นั้นล้วนเป็นคนที่สนิทใกล้ และส่วนใหญ่ยังเป็นเพื่อนพี่น้องที่รู้จักกันมานาน

แต่ตอนนี้กลับจะให้พวกเขาตายไปแบบนี้ ในใจของเขาก็รู้สึกทำไม่ลง

แต่มันติดที่ว่านี่เป็นคำสั่งของเจียป๋ายเลวี่ย ชายมีรอยแผลมีดจึงต้องทำตามอย่างไร้ทางเลือก

“เรือประจัญบานทั้งหมดๆ โจมตีเรือข้างหลังอย่างเต็มกำลัง ถอยไปด้วยโจมตีไปด้วย”

เมื่อสั่งคำสั่งออกไป แม้ว่าเรือคุ้มกันทั้งหมดจะยิงโจมตีไปที่เรือข้างหลังอย่างเต็มที่

แต่ยังไม่ทันจะโจมตีโดนเรือประจัญบานเฟิงสิง ก็ถูกเรือคุ้มกันรอบๆ ดักเอาไว้ก่อน

ส่วนเรือประจัญบานเฟิงสิงนั้นไม่โจมตี หากจะโจมตีก็จะต้องเป็นช่วงจังหวะที่อีกฝ่ายไม่ได้โจมตี

และก็โจมตีอย่างบ้าระห่ำไปที่เรือคุ้มกันลำสุดท้ายของขบวนเรือของเจียป๋ายเลวี่ย ไฟไหม้ขึ้นมาทันที

บนเรือคุ้มกันพวกนี้มีแต่กระสุนระเบิดแรงสูง

ข้างในนั้นเต็มไปด้วยน้ำมันและวัสดุอื่นๆ ที่เป็นวัสดุไวไฟ

ตอนที่ไฟลุกขึ้นมา ซึ่งไม่สามารถที่จะหยุดไฟด้วยวิธีทั่วไป

ไม่นานไฟก็ลุกลามไปที่คลังเก็บกระสุนระเบิดแรงสูง

ภายใต้สายตาที่ตื่นตระหนกตกใจของลูกเรือที่มาช่วยหยุดไฟ

เปลวไฟนั้นก็สัมผัสโดนกระสุนระเบิดแรงสูงกองนั้น

“บู้ม!”

ไฟระเบิดพุ่งขึ้นฟ้า เรือคุ้มกันลำนี้กลายเป็นเศษเหล็กทันที

คนที่อยู่บนเรือลำนั้นเอาก็จมในไปในน้ำพร้อมกับเรือคุ้มกันลำนั้น

เจียป๋ายเลวี่ยที่อยู่บนเรือประจัญบานที่อยู่ข้างหน้าสุดนั้นมองดูระยะห่างบนแผนที่นำทางที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ