ตอนที่ 3251 ประธานธนาคารต่างตะลึง

เช้าตรู่ ประธานธนาคารว่านเซี่ยงทุกคนต่างมายังธนาคารที่เหล่านักธุรกิจผู้มั่งคั่งอยู่

เมื่อพวกเขาเห็นประธานธนาคารคนอื่นๆ มาถึง พวกเขาก็ถามด้วยความสงสัยว่า

“พวกคุณก็เซ็นสัญญาเหรอ?”

“พวกคุณก็มาเซ็นสัญญาเหรอ?”

คนหลายสิบคนมองหน้ากันด้วยความตกใจ ที่ทำมาตั้งนานธนาคารของตนถูกคนคนหนึ่งเหมา

“ขึ้นไปด้วยกันมั้ย?”

“เอ่อ ไปไป ขึ้นไปด้วยกัน”

เหล่าประธานธนาคารที่สีหน้าจริงจังในชุดสูทผูกเนกไทอัดกันเข้าไปในลิฟต์

แต่พอประธานคนสุดท้ายเข้ามา ลิฟต์ก็เต็ม...

ชายที่มีใบหน้าที่มีริ้วรอยทำอะไรไม่ถูก เขากำลังก้าวถอยหลังเพื่อจะออกไปแต่ถูกคนข้างหลังห้ามไว้

“คุณในฐานะประธานธนาคารที่มีสินทรัพย์ใหญ่เป็นอันดับห้าของว่านเซี่ยง คุณสำคัญกว่าพวกเรามาก ผมออกไปเอง”

“ไม่ ไม่ ไม่ ให้ผมออกไป ให้ผมออกไป คุณขึ้นไปก่อนเถอะ”

ทุกคนต่างเถียงกันไม่จบ ต่างจะออกไปเพื่อหลีกทางให้คนอื่น

“งั้นฉันไปก่อน?”

ชายคนหนึ่งที่มีคำว่าผู้จัดการติดบนหน้าอกพูดกับพวกเขาเบาๆ

คนกลุ่มตรงหน้าเบียดเสียดกันหากเขาไม่พูดคงรู้สึกไม่ดี

ทันใดนั้นทั้งลิฟต์ก็เงียบกริบ

เมื่อเขาเห็นพื้นที่ว่างตรงหน้าของตนอีกทั้งเหล่าประธานธนาคารที่คิดอะไรต่างๆ นาๆ ผู้จัดการคนนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองถูกมองด้วยความไม่พอใจอย่างแรง

ทันทีที่เขาก้าวออกจากลิฟต์ ประตูลิฟต์ก็ปิด

“พวกคุณเก่ง พวกคุณสูงส่ง กำลังคิดไม่ซื่อกับผู้จัดการตัวเล็กๆ อย่างฉัน”

......................

บนชั้นหก

ประธานธนาคารกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาทีละคน

ชายหัวโล้นยืนทักทายพวกเขาอยู่ที่หน้าประตู