ตอนที่ 3267 การระดมพลของเหวินเฉียง

“เด็กๆ เรียกสมาชิกทุกคนมารวมตัวกันที่สนามฝึก”

เหวินเฉียงหยิบอินเตอร์คอมบนโต๊ะขึ้นมาแล้วพูดอะไรบางอย่าง จากนั้นจึงยืนขึ้นแล้วเดินออกไปข้างนอก

ที่สนามฝึก สมาชิกองค์กรพิราบดำห้าพันคนยืนอยู่อย่างไม่เป็นระเบียบ บางคนอยากนั่งก็นั่ง

เหวินเฉียงมองเหล่าทหารที่ขาดระเบียบวินัยเหล่านี้ สายตาเต็มไปด้วยความพูดอะไรไม่ออก

ทหารแบบนี้ แย่กว่าทหารธรรมดาๆของประเทศว่านเซี่ยงเสียอีก

แต่ละคนไม่มีวินัยเลยสักนิด

“ทั้งหมดยืนตรง!”

เหวินเฉียงเดินขึ้นไปบนแท่นสูง ตะโกนด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เมื่อเห็นเหวินเฉียงมาถึง สมาชิกองค์กรพิราบดำที่นั่งอยู่ก็ลุกขึ้นจากพื้นมายืนอย่างเกียจคร้าน

แต่ละคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นแกว่งไปแกว่งมา

“ท่านผู้บังคับบัญชา ในวันที่ร้อนแบบนี้ คุณมีธุระอะไรก็พูดมาตรงๆเลยเถอะ พวกเราพี่น้องกำลังยุ่งอยู่นะ!”

ชายคนหนึ่งในชุดสีดำขององค์กรพิราบดำเดินออกมาจากทีม

ข้างหลังของเขามีสมาชิกองค์กรพิราบดำอีกหลายคนที่มีสีหน้าเคารพ

ผู้ชายคนนี้คือหนึ่งในคนที่ร่วมก่อการจราจล บนใบหน้ามีรอยแผลเป็น

ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้วคนอื่นๆจะเรียกเขาว่าแผลเป็น สำหรับชื่อจริงๆนั้น ไม่มีใครรู้เช่นกัน

“ใครให้นายออกมาจากแถว กลับไป!”

สายตาของเหวินเฉียงเย็นชาเหมือนงูพิษ จ้องเขม็งที่แผลเป็น

แม้ว่าพระอาทิตย์จะส่องแสง ทว่าแผลเป็นกลับรู้สึกถึงความเย็นยะเยือก เขาถอยหลังไปสองสามก้าว

เมื่อเห็นใบหน้าที่เย็นชาของเหวินเฉียง แผลเป็นก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก และเดินกลับไปเข้าแถวอย่างเงียบๆ

พี่ใหญ่อีกหลายคนที่ก่อจราจลในทีมเดินมาเยาะเย้ย

“แผลเป็น ไอ้ลูกหมาปกติวางกล้ามใหญ่โต แกก็ไม่เก่งอย่างที่คิดนี่หว่า “

ชายหัวล้านคนหนึ่งเดินมาด้วยใบหน้ายิ้มเยาะ เขายื่นมือไปตบไหล่ของแผลเป็น