ตอนที่ 3334 พวกที่ถูกปิดหูปิดตา

เสี่ยวเฮยน้ำตาไหลอาบแก้มและหยดลงมือหลินมั่ว

หลินมั่วที่กำลังพาเสี่ยวเฮยเดินไปข้างหน้าสัมผัสถึงความอุ่นบนมือ เขาเห็นสีหน้าเสี่ยวเฮยที่เต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

ดวงตากลมโตที่ดูหลักแหลมค่อยๆหรี่ลง

หลินมั่วเอามือวางบนหัวเสี่ยวเฮยและลูบเบา ๆ

“เสี่ยวเฮยอย่าเสียใจเพราะคำพูดของคนแบบนี้ เพราะว่า…”

หลินมั่วมองไปรอบๆ สายตาของเขาเริ่มเย็นชา

“พวกนี้เป็นคนที่ถูกปิดหูปิดตา”

หลินมั่วเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

เสื้อลำลองสีขาวเคลื่อนไหวทั้งที่ไม่มีลมพัด

เหมือนมีภูเขาซากศพและทะเลเลือดปรากฏขึ้นด้านหลังของเขา...

และหลินมั่วคือราชาผู้สูงส่งซึ่งนั่งอยู่สูงบนเขาซากศพและทะเลเลือดนั้น!

ด้วยสายตาการจ้องมองของหลินมั่วทุกคนหน้าซีด

แขนขาอ่อนแรง จนฉีดแทบราด

“ผู้ใหญ่ใช้คำพูดทำร้ายเด็ก”

“พวกคุณนั่นแหละคือ...คนหน้าด้านที่พวกคุณพูดกัน?”

คำพูดของหลินมั่วทำให้พวกเขาเงียบ

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครกล้าพูดอะไร หลินมั่วก็เอามือเช็ดแก้มเสี่ยวเฮยเบาๆ

จากนั้นก็พาเสี่ยวเฮยเข้าไปในซอยหลิวเย่

ในซอยมีชายกลุ่มหนึ่งสวมเสื้อผ้าสีสันสดใสยืนเป็นสองแถว

ออร่าเยือกเย็นแผ่ออกมาจากตัวพวกเขา

คนพวกนี้ล้วนเคยผ่านการนองเลือดมาหมดแล้ว

หลินมั่วไม่หยุดแต่พาเสี่ยวเฮยเดินเข้าไปข้างในอย่างนิ่งสงบ

ทันใดนั้นหลินมั่วก็พูดกับเสี่ยวเฮยอีกครั้งว่า

“เสี่ยวเฮย วันนี้อาจารย์จะสอนเรื่องนึงให้นาย”

“หมาที่กัดคนมันจะไม่เห่า”

“หมาที่เอาแต่เห่ามันไม่กล้ากัดคนเพราะมันกลัวตาย...”

เสี่ยวเฮยทำหน้าสับสน

แม้จะไม่เข้าใจสิ่งที่อาจารย์พูดก็ตามแต่เสี่ยวเฮยก็พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง