ตอนที่ 3351 อำพราง

“องค์หญิง ตอนนี้พวกเราควรจะทำยังไงดีหรือ”

ลูกน้องที่นั่งอยู่ที่นั่งคนขับมองดูชิโอเปลโลแล้วถามด้วยความสงสัย

ขาที่เรียวยาวของชิโอเปลโลไขว้ไว้ด้วยกัน จากนั้นก็เผยรอยยิ้มที่ลึกลับออกมา

เธอเอากล่องเครื่องสำอางข้างๆ มา จากนั้นชิโอเปลโลก็เริ่มจัดแต่งตนเอง

เพียงไม่กี่นาทีสั้นๆ ใบหน้าแดงระเรื่อของชิโอเปลโลก็หายไป

กลายเป็นใบหน้าที่มีความขาวซีดราวกับกระดาษ

ริมฝีปากที่แดงอมชมพูก็ดูแห้งและแตกออก

ชิโอเปลโลนั้นราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เธอดูใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย

เธอเอาเสื้อเชิ้ตที่ดูเก่าและซักจนสีซีดออกมา

เธอไม่ได้สนใจลูกน้องที่นั่งอยู่ข้างหน้า ชิโอเปลโลถอดเสื้อที่หรูหราของตนออก

ลูกน้องที่อยู่ที่นั่งคนขับเห็นชิโอเปลโลถอดเสื้อของตนออกก็รีบก้มหน้าลงทันที

ชิโอเปลโลที่เปลี่ยนชุดแล้วก็เปลี่ยนจากคุณหนูตระกูลรวยเป็นคนธรรมดาทั่วไปที่ยากจนทันที

แต่เสื้อเชิ้ตที่ซักจนสีซีดก็ยังคงปิดเรือนร่างที่น่าภูมิใจของชิโอเปลโลไม่ได้

มันยิ่งทำให้เธอดูงดงาม

ชิโอเปลโลดูการแต่งกายของตนจากกระจกส่องหลังแล้วก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“นายรออยู่ตรงนี้นะ”

เมื่อทิ้งคำพูดนี้ไว้ ชิโอเปลโลก็เปิดประตูแล้วลงจากรถไป

และท่าทีของเธอก็เปลี่ยนไปทันที

สีหน้าเดิมที่มั่นใจได้เปลี่ยนไปทันที สิ่งที่แสดงออกมาคือความอ่อนแอไร้ที่พึ่งของหญิงสาว

สายตาของเธอเต็มไปด้วยความร้อนรนและไร้ทางออก และเดินไปทางฟังฮุ่ยอย่างตามสัญชาตญาณ

ฟังฮุ่ยที่ได้จัดแจงเรื่องของโรงน้ำชาซย่ามั่วเรียบร้อยก็เตรียมจะเรียกรถจากไป

ที่ไกลออกมามีผู้หญิงคนหนึ่งเดินมา ฟังฮุ่ยเอียงตัวหลบเพื่อจะได้ไม่ชนกัน

จากนั้นก็เอาโทรศัพท์ออกมาเตรียมจะโทรหาใครสักคน

อยู่ๆ ฟังฮุ่ยก็รู้สึกชนเข้ากับอะไร โทรศัพท์ในมือได้ร่วงลงไป

“ใครกัน เดินไม่ดูทางเลยหรือไง!”