ตอนที่ 3431 รักษาไม่ได้ก็ส่งไปที่ห้องทดลองเถอะ

หวังเอ้อร์เห็นมืออีกข้างของหลินมั่วยื่นมาหาไหล่อีกข้างของเขา

ทันใดนั้นร่างกายของเขาก็เริ่มสั่นเทิ้มไปทั้งตัวด้วยความกลัว

ใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าที่วิงวอน มองไปที่หลินมั่ว

“ถ้าขอร้องแล้วได้ผล ยังต้องการพวกนายไปทำไม”

หลินมั่ววางฝ่ามือลงบนไหล่อีกข้างของหวังเอ้อร์ ออกแรงเล็กน้อย

ดวงตาทั้งคู่ของหวังเอ้อร์เหลือกตาตั้ง เพราะความเจ็บปวดที่ทนไม่ไหว

ตอนนี้หลินมั่วจึงลุกขึ้นยืน แล้วพูดกับทหารของสำนักงานสอบสวนที่อยู่ไกลออกไปด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง

“ถ้าพวกนายไม่พอใจ ก็สามารถขึ้นมาได้เลย”

“ถ้าแพ้ ฉันให้พวกนายทำอะไรก็ได้ตามใจ”

“ถ้าไม่มีความเห็นอะไรอีก ก็ไสหัวกลับไปซะ!”

หลินมั่วเตะหวังเอ้อร์ที่นอนอยู่บนพื้นจนลอยออกไปทันที

ทหารของสำนักงานสอบสวนรีบรับร่างของหวังเอ้อร์ไว้

แต่ละคนเเสดงสีหน้าหวาดกลัว มองไปที่หัวหน้าหน่วยคนอื่นๆที่ยืนอยู่ข้างๆ

หัวหน้าหน่วยคนอื่นๆเมื่อเห็นหวังเอ้อร์ที่สลบไป ก็กัดฟันพูดว่า

“ถอย!”

สำนักงานสอบสวนที่เดิมทีมาอย่างน่ากลัว ตอนนี้ถอยหนีราวกับสุนัขจรจัด

หวาเฉียงก้าวสวบใหญ่เดินมาข้างๆหลินมั่ว เเละพูดเสียงดังว่า

“น้องมั่วหลินเก่งมาก!”

“ขอบคุณมากพี่เฉียง”

หลินมั่วพยักหน้าให้หวาเฉียงเบาๆ บนใบหน้าเผยให้เห็นรอยยิ้มเล็กน้อย

หวาเฉียงสีหน้าเคร่งขรึม มองไปที่หลินมั่วและพูดว่า

“น้องมั่วหลิน คุณไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น”

“อยู่ที่นี่ คุณไม่อยากเล่าเรื่องราวความเป็นมาของตัวเองอะไรก็ไม่เป็นไร”

“ไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนี้ไปหรอก ทุกคนคือพี่น้องกัน”

คำพูดของหวาเฉียงทำให้ดวงตาของหลินมั่วสั่นไหวเล็กน้อย จากนั้นก็พยักหน้า

“ตายแล้ว คืนนี้งานเลี้ยงรอบกองไฟเกือบจะพังเพราะไอ้พวกลูกเต่าสำนักงานสอบสวน”

“ทุกคนอย่ามัวเเต่ยืนเฉยๆ เริ่มดนตรี เต้นรำต่อ”

“ที่ควรกินกินที่ควรดื่มดื่ม”