ตอนที่ 3467 นายท่านขอเชิญ

มีเงาคนค่อยๆ เดินออกมาจากข้างหลังต้นไม้อย่างช้าๆ

ชายวัยกลางคนที่ไว้หนวดเดินออกมา เขามองดูหลินมั่วด้วยสีหน้าชื่นชม

“คุณตามฉันมานานขนาดนี้ มีเรื่องอะไรกันแน่”

น้ำเสียงของหลินมั่วเต็มไปด้วยความเยือกเย็น

“ขอแนะนำตัวนะ ฉันเป็นศิษย์ของหงเหมินต่างประเทศ”

“นายท่านของฉันอยากจะขอพบเจอกับคุณมั่วหลิน ไม่ทราบว่าสะดวกไหม”

หลินมั่วมองดูชายคนนั้นแล้วพูดนิ่งๆ “ฉันไม่รู้จักนายท่านของคุณ”

“ไม่เป็นไรๆ”

รอยยิ้มของชายวัยกลางคนไม่เปลี่ยน เขาพูดต่อว่า

“คุณคงจะเคยได้ยินหงเหมินของเราใช่ไหม”

หลินมั่วพยักหน้า ตนเองเป็นถึงหัวหน้าของก่วงเต๋อถังจะไม่รู้เหรอ

“นายท่านของฉันมีอำนาจไม่น้อยในหงเหมิน ยิ่งไปกว่านั้นเพียงแค่คำพูดเดียวคุณเองก็สามารถเป็นศิษย์ของหงเหมินได้”

หลังจากชายวัยกลางคนพูดจบ แม่จะไม่ได้มีเจตนาเยาะเย้ยอะไร

แต่หลินมั่วก็เห็นความโอหังของเขา

หลินมั่วรู้สึกสนุกขึ้นมา จากนั้นเขาพูดว่า

“งั้นพาฉันไปเจอกับนายท่านของคุณเถอะ”

ชายวัยกลางคนเห็นหลินมั่วตกลงแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งสดใสขึ้น

“ได้เป็นสุนัขของนายท่าน เป็นความโชคดีที่คนอื่นขอหลายชาติก็ไม่ได้มา”

“คุณเองก็ถือว่าโชคดี อยู่ในสายตาของนายท่านพอดี”

หลินมั่วไม่ได้ตอบกลับคำพูดของชายวัยกลางคน แต่เดินตามอยู่ข้างหลังเขาเงียบๆ

เขาอยากจะเห็นว่านายท่านที่ชายวัยกลางคนพูดถึงนี้มีอำนาจล้นฟ้าขนาดไหนกัน

ริมหาดของเกาะ ภายในป่าไม้ไผ่

ชายวัยกลางคนพาหลินมั่วมาถึงบริเวณด้านนอกป่าไม้ไผ่ จากนั้นก็พูดว่า

“นายท่านรอคุณอยู่ในป่าไม้ไผ่ คุณเข้าไปเถอะ”

หลินมั่วพยักหน้า จากนั้นก็เดินไปตามทางเล็กๆ ที่ชายวัยกลางคนชี้

ป่าไม้ไผ่ที่เงียบงันได้ยินแต่เสียงของแมลงต่างๆ

อยู่ๆ แขนที่ปล่อยตามสบายของหลินมั่วก็ยกขึ้นมา

ฝ่ามือนั้นจับของบางอย่างที่จู่โจมมาได้ทันที

“ฝ่อ!”

งูไผ่เขียวตัวหนึ่งถูกหลินมั่วจับเข้าที่จุดอ่อนพอดี มันร้องออกมาไม่หยุด